Ástor Piazzolla - Piazzoforte

Na początek kto jest kim, czyli kilka słów dla niewtajemniczonych. Ástor Pantaleón Piazzolla to nieżyjący już, argentyński kompozytor, który zasłynął swym oryginalnym stylem "nuevo tango". Źródłem tego nurtu jest tradycyjne tango argentyńskie, jednakże stanowi ono jedynie bazę do różnorakich nawiązań - od barokowych fug i hiszpańskich pieśni przy akompaniamencie gitary, aż do jazzu. Kompozycje Piazolli nie miały służyć już tylko jako akompaniament do tańca, lecz - podobnie jak Tango Igora Strawinskiego - były pełnoprawną muzyką do słuchania. "Piazzoforte" jest zaś projektem polskiego kontrabasisty - Grzegorza Frankowskiego, mającym na celu zaadaptowanie muzyki Piazzolli na kameralny grunt smyczkowy przy udziale fortepianu. Do udziału zaproszono najlepszych polskich instrumentalistów oraz wybitnego amerykańskiego pianistę Kevina Kennera, wielokrotnie nagradzanego, również w rodzimym Konkursie Chopinowskim. 

Album rozpoczyna utwór "Michelangelo '70", którego nazwa nawiązuje do kawiarni w Buenos Aires, w której Piazzolla występował w latach 70-tych. Skomponowany został jako rodzaj muzycznych ćwiczeń. Już więc od pierwszych sekund słyszymy więc rytmiczne, mocno zaakcentowane dźwięki, w których dostrzec można wpływy habanery. Drapieżność skrzypiec wraz z siłą fortepianu wznoszą się, aby potem zamilknąć na krótką chwilę i uderzyć ponownie. Trzyczęściowe "Tres piezas para orquesta de camara" rozpoczyna melancholijne "Preludio". Dalej w "Divertimento" przewodzi najpierw dynamiczny fortepian. Potem jednak gra czarno-białych klawiszy staje się spokojniejsza po to, by oddać całą uwagę smyczkom. W zamykającej "Fudze" instrumenty kolejno, jeden po drugim, dołączają się, tworząc brzmienie, które jednocześnie pełne jest harmonii i niepokoju. W albumie znajdziemy również kolejną trzyczęściową kompozycję "Concierto del angel", w której subtelność fraz miesza się z pełnymi temperamentu partiami. Płytę kończą utwory opracowane przez twórcę projektu - oniryczny "Oblivion" i żywiołowe, choć nieco ciężkie "Revolucionario".

Podczas tańczenia tanga najważniejszy jest kontrast pomiędzy ruchem miękkim i twardym, gwałtowność ruchów oraz nieoczekiwane zwroty. Podobnie jest w tym opracowaniu utworów Piazzolli. Delikatne, spokojne części splatają się z niespodziewanymi, rytmicznymi wybuchami instrumentów, przypominając o kontrowersyjnej przeszłości nurtu... I sprawiając, że wciąż wraca się do "Piazzoforte".

Kompozytor: Ástor Piazzolla
Wykonawca: Piazzoforte
Wytwórnia: DUX
Rok wydania: 2006
Gatunek: Klasyka
Opakowanie: Jewelcase

Ocena muzyki

Ocena wydania

• « poprz.