Rosetta - Quintessential Ephemera

Rosetta to bardzo szczególne zjawisko na scenie muzycznej ogółem, ale również i w gatunku, w którym grupa ta się obraca. Marzeniem chyba każdego młodego zespołu jest wdarcie się ze swoim materiałem do dużej wytwórni, gdzie szansa na wypromowanie i wybicie się na szerokie wody jest zdecydowanie większa. Ekipa Rosetty już to wszystko miała w dość mocnym Translation Loss a jednak "Quintessential Ephemera" jest już drugim, po "The Anaesthete", albumem wydawanym własnymi środkami. W przyczyny takiego stanu rzeczy się nie zagłębiałem, ale dla logicznie myślącego człowieka taki zabieg jest po części strzałem w stopę. Z drugiej strony post metal to specyficzny gatunek, który nie przyciąga milionów słuchaczy, a dla prawdziwego fana brak nowego krążka w sklepie nie jest przeszkodą w jego nabyciu. Przykładem niech będzie mój fizyczny egzemplarz "Quintessential Ephemera".

Czy przez dwa lata, które minęły od premiery "The Anaesthete" coś zmieniło się w obozie Rosetty? I tak, i nie. Tak, ponieważ nowe wydawnictwo to materiał lepszy, równiejszy, bardziej różnorodny od poprzednika. Nie, ponieważ nadal do czynienia mamy z lżejszą, mniej dosadną odsłoną zespołu. Rosetta w tegorocznym wydaniu wydaje się być młodszą, grzeczniejszą siostrą ekipy, która nagrała trzy pierwsze albumy. Momentami "Quintessential Ephemera" brzmi zdecydowanie ciężej od tego, co zespół zaprezentował poprzednim razem, ale jako całość to jednak krążek z 2013 roku wydaje się być bardziej przytłaczający. Tutaj znajdziemy zdecydowanie więcej ciszy i ukojenia.

Album spięty jest klamrą w postaci "After The Funeral" oraz "Nothing In The Guise Of Something". Otwarcie i zamknięcie krążka mogą zmylić słuchacza - mamy tu do czynienia z delikatnym post rockiem. Druga sprawa to fakt, że są to jedyne utwory opatrzone tytułami. Cały środek to seria "Untitled" od I do VII. I tak jak "After The Funeral" może nas zmylić, tak już od pierwszych dźwięków "Jedynki" wiadomo, że to Rosetta - wokalu Michaela Armine nie da się pomylić. Muzycznie momentami mogłyby się pojawić problemy. Niby nadal jest to zespół, który znamy, ale jednak coś tu nie gra. Jakby ktoś przykręcił im kurek mocy. Nie rozumiecie o co chodzi? Zestawcie sobie nowy album chociażby z "Wake/Lift". Tamten jest niczym uderzenie kijem bejsbolowym z dużego zamachu, przy którym "Quintessential Ephemera" to lekki liść od niezadowolonej kobiety. No dobra - zdarzają się tu momenty ocierające się o mocny sierpowy, ale nad całością unosi się zdecydowanie lżejsza atmosfera.

Osobiście uważam, że nie jest to wada ale raczej zaleta. Po pierwsze, nie można grać cały czas tego samego a nowy materiał świadczy o ewolucji grupy. Po drugie, większa ilość post rockowych elementów sprawia, że hermetyczna przestrzeń znana z pierwszych trzech albumów jest tutaj zdecydowanie bardziej otwarta. I to nie tylko na zmysły fanów ale też na potencjalnych nowych słuchaczy, których nachalna inwazyjność "Wake/Lift" mogła odpychać. Z nowości warto wspomnieć o tym, że "Quintessential Ephemera" przynosi nam stosunkowo dużo czystego wokalu (który swoją drogą trochę przypomina Chestera Benningtona). Jest to całkiem przyjemne urozmaicenie, które dowodzi, że nie trzeba cały czas growlować aby być prawdziwym post metalowcem. Ale o tym już dawno przekonał nas chociażby Minsk czy rodzimy Obscure Sphinx i Blindead.

"Quintessential Ephemera" nie jest albumem rewolucyjnym ani rewelacyjnym. Świadczy natomiast o ciągłej pracy zespołu nad sobą oraz ewolucji muzycznej wizji, którą prezentuje. A sama jakość materiału również stoi na bardzo wysokim poziomie. Nowy krążek z pewnością nie strąci z rosettowego podium "The Galilean Satellites", "Wake/Lift" i "The Determinism of Morality" ale obok "The Crash And The Draw" Minska jest to jeden z najciekawszych i najlepszych post metalowych albumów tego roku.

Artysta: Rosetta
Tytuł: Quintessential Ephemera
Wytwórnia: Init Records
Rok wydania: 2015
Gatunek: Post Metal
Czas trwania: 51:21
Wydanie: Digipack

Ocena muzyki

Ocena wydania

• « poprz.
• nast. »