Exodus - Persona Non Grata

Spełnienie marzeń Gary'ego Holta, jakim było zapewne zostanie na osiem lat częścią Slayera, odbiło się czkawką fanom jego kapeli macierzystej - Exodusa. Tutaj absencja lidera zespołu doprowadziła do długiej, bo sięgającej siedmiu lat, studyjnej ciszy. Mimo nieobecności Holta zespół nadal funkcjonował i koncertował, jednak na nowe nagrania musieliśmy poczekać do jego powrotu, a nawet i dłużej. Tutaj swoje pięć groszy dorzuciła pandemia oraz choroba Toma Huntinga. Przedpremierowe zapowiedzi mogły intensywnie rozpalić apetyty fanów. "The Beatings Will Continue" to z jednej strony spory powiew świeżości, z drugiej jednak - stary, dobry Exodus. Sam utwór zdaje się być naturalnym przedłużeniem "Blood In, Blood Out" i ma sporo nawiązań do tytułowego utworu z poprzedniego wydawnictwa.

Jeśli "The Beatings Will Continue" sprawił, że serca fanów zabiły szybciej, to "Clickbait" mógł wielu z nich doprowadzić do stanu przedzawałowego. W skondensowanej formie Exodus serwuje nam tutaj to, co w zespole najlepsze - ciężar, niesamowitą dynamikę i thrashową wirtuozerię. Utworowi towarzyszyła dodatkowo bardzo fajna kampania promocyjna w mediach społecznościowych. To był świetny pomysł. "The Years Of Death And Dying" ukazuje grupę w zdecydowanie innej odsłonie, wolniejszej i bardziej rozbudowanej. W takiej formie Exodus zaprezentował się chyba ostatnio na "Tempo Of The Damned". Najmniej exodusowo jest w "Prescribing Horror", który nosi wyraźne ślady obecności Holta w Slayerze. Oba te utwory dają wyraźny sygnał, że mimo nieuchronnie zbliżającej się sześćdziesiątki na karku muzycy mają jeszcze bardzo dużo świeżych pomysłów. Słuchając "Persona Non Grata", można tylko utwierdzić się w takim przekonaniu, bo to kolejny świetny album amerykańskiej legendy i jednocześnie naturalne przedłużenie tego, co po powrocie Zetro usłyszeliśmy na poprzednim krążku.

Jednak zanim dotrzemy do takich wniosków, musimy przedrzeć się przez lekko ponad godzinę grania i z pewnością zwrócimy uwagę na bardzo istotny aspekt wpływający na odbiór wydawnictwa - produkcję. "Persona Non Grata" brzmi po prostu świetnie. Potężnie, precyzyjnie i klarownie. Wszystko to sprawia, że z jeszcze większym zainteresowaniem możemy słuchać efektów pracy muzyków. A tutaj już na starcie dostajemy porządnego liścia w postaci utworu tytułowego, gdzie dopiero po zakończeniu dociera do nas, że trwał 7,5 minuty. Ale nie ma czasu na wytchnienie, ponieważ zaraz po nim dostajemy "R.E.M.F." - muzycznie jeden z mocniejszych momentów wydawnictwa. Czas na złapanie oddechu zespół daje słuchaczowi praktycznie tylko w krótkiej instrumentalnej miniaturze "Cosa Del Pantano" oraz początku następującego po niej "Lunatic-Liar-Lord". Poza tym otrzymujemy praktycznie samo "gęste". I chyba właśnie z tym mam pewien problem.

"Persona Non Grata" jest albumem o dwie minuty krótszym od poprzednika, jednak ten czas trwania jest zdecydowanie mocniej odczuwalny. Podczas słuchania pojedynczych utworów nie ma się do czego przyczepić, każdy z nich ma bardzo wiele do zaoferowania. Nie znajdziemy tu też żadnych mielizn czy dłużyzn. Jednak słuchając całego krążka, dotarcie do zamykającego album "Antiseed" może wydawać się wyzwaniem. Myślę, że jest to spowodowane mniejszą różnorodnością i zdecydowanie większą hermetycznością od tej, z jaką mieliśmy do czynienia na "Blood In, Blood Out". "Persona Non Grata" jest wydawnictwem zbitym w podobnym stopniu, co "Exhibit A". Nie zmienia to faktu, że jest to i tak kolejny świetny punkt w dyskografii Exodusa i kandydat do metalowych podsumowań roku.

Artysta: Exodus
Tytuł: Persona Non Grata
Wytwórnia: Nuclear Blast
Rok wydania: 2021
Gatunek: Thrash Metal
Czas trwania: 60:18

Ocena muzyki

Ocena wydania

• « poprz.
• nast. »