Symptom Izera - Come With Me

"Come With Me" to debiut wrocławskiego Symptomu Izera. Jednak od pierwszych dźwięków albumu słychać, że nie mamy do czynienia z debiutantami, lecz doświadczonymi muzykami. I tak faktycznie jest. Członkowie zespołu przez lata zbierali doświadczenie w innych formacjach. Dzięki temu Symptom Izera startuje z wysokiego pułapu i wskakuje do czołówki najciekawszych gitarowych albumów wydanych w tym roku. Gitarowych? No właśnie... Już na samym starcie "Come With Me" pojawia się problem z zaszufladkowaniem tego wydawnictwa. Niby to rock, ale nie taki zwyczajny. Czuć tu elementy progresji, nawiązań do lat dziewięćdziesiątych polskiej i amerykańskiej sceny. Gdzieś przewija się Deftones, w innym miejscu Tool, jeszcze innym coś z grunge'u. Zespół płynnie przeskakuje między lekkością i ciężarem, dynamiką i spokojem. Efekt brzmi nadzwyczaj dobrze.

Muzykom kroku dotrzymuje Waldemar Bolesta, który za mikrofonem również płynnie przeskakuje między śpiewem, krzykiem a nawet recytacją. Swoje pięć minut ma również Tomasz Pawlak, którego bas jest nadzwyczaj dobrze słyszalny i momentami gra pierwsze skrzypce. Przyznam, że dawno nie słyszałem aż tak dobrze wyodrębnionej gitary basowej. Na "Come With Me" traktuję ją jako duży atut. Jeden z wielu. Muzykom udało się tu odnaleźć swego rodzaju złoty środek. Słuchanie materiału zawartego na krążku sprawi radość rockowym ortodoksom. Jednocześnie jest on podany w takiej formie, że spokojnie znajdzie uznanie w gronie mniej radykalnych słuchaczy.

Symptom Izera intryguje już od pierwszych sekund otwierającego całość "Dead President". Jego początek przypomina jakiś zagubiony utwór Toola. Z błędu wyprowadza tylko wokal i dalsza część utworu - zdecydowanie mniej "toolowa" ale na pewno wielowątkowa. Podobne inspiracje bez problemu odnajdziemy też w drugim na krążku "Glitter Stars". Pole do popisu ma tu Bolesta, który udowadnia, że jest wszechstronnym wokalistą. W początkowych fragmentach "Do You Really Believe?" pobrzmiewają echa post-grunge'owe z okolic Staind. Jednak już po kilkudziesięciu sekundach czuć, że Symptom Izera ma muzycznie do zaoferowania więcej niż ekipa ze Springfield. "The Golden Throne" to zdecydowanie bas, który przypomina to co w "Unspeakable" wyczyniał Youth z Killing Joke. Miód na uszy!! Podobnie jest w "I Don't Want To Know", gdzie dodatkowo w uszy bardzo szybko wpada chwytliwy refren. Całość udanie zamyka utwór tytułowy.

Jednak po jego końcowych dźwiękach w głowie zapala się czerwona lampka - było bardzo fajnie, ale jakoś tak krótko. Faktycznie, debiut Symptomu Izera trwa niewiele ponad 30 minut. Zdecydowanie za krótko Panowie! Przy takiej jakości nagranego materiału z pewnością można było stworzyć jeszcze 2-3 utwory i zamknąć album z czasem powyżej 40 minut. W obecnej wersji odczuwam niedosyt. I w zasadzie czas trwania jest moim jedynym zarzutem w stosunku do "Come With Me". Poza tym jest dobrze! Czekam na więcej z jeszcze większą dawką muzycznego kombinowania.

Artysta: Symptom Izera
Tytuł: Come With Me
Wytwórnia: Wydawnictwo własne
Rok wydania: 2018
Gatunek: Rock
Czas trwania: 30:24

Ocena muzyki

Ocena wydania

• « poprz.
• nast. »