Bannery górne wyróżnione

Bannery górne

A+ A A-

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Moda na sprzęt vintage trwa w najlepsze i nic nie wskazuje na to, aby miała się szybko skończyć. Wystarczy przejrzeć portale aukcyjne, grupy miłośników klasycznego hi-fi albo oferty warsztatów zajmujących się renowacją elektroniki, aby przekonać się, że urządzenia wyprodukowane kilkadziesiąt lat temu wciąż budzą ogromne zainteresowanie. Czasami zupełnie nieproporcjonalne do swoich rzeczywistych możliwości, ale przecież w tym hobby nie zawsze chodzi o suche parametry. Jednych przyciągają wielkie, wychyłowe wskaźniki, aluminiowe fronty, drewniane obudowy i przełączniki, których obsługa daje przyjemność nieporównywalną z dotykaniem kolejnych ikonek na ekranie. Inni twierdzą, że stare wzmacniacze, gramofony i zestawy głośnikowe mają w sobie coś, czego współczesnym konstrukcjom brakuje - szczególną naturalność, swobodę i umiejętność odtwarzania muzyki w sposób angażujący, ale pozbawiony technicznej nerwowości. Oczywiście trudno przyjmować takie opinie bezkrytycznie, ale nie zmienia to faktu, że fascynacja dawnym hi-fi jest zjawiskiem ciekawym i dość powszechnym. Do grona osób przekonanych, że warto czerpać inspirację z przeszłości, należy także Radosław Stachura, założyciel polskiej manufaktury Age Reborn Cables. Co interesujące, postanowił on przenieść swoje doświadczenia nie na grunt budowy wzmacniaczy czy kolumn, lecz... okablowania. I to w sposób dość nietypowy, bo opracował trzy serie przewodów, których nazwy odwołują się do kolejnych dekad złotej ery domowego stereo - 70s, 80s i 90s.

Historia tej marki jest znacznie ciekawsza, niż można by przypuszczać, przeglądając zdjęcia kolorowych kabli w drewnianych skrzynkach. Jej twórca nie jest bowiem człowiekiem, który pewnego dnia stwierdził, że produkcja audiofilskich przewodów może być dobrym interesem. Jego fascynacja sprzętem elektronicznym zaczęła się bardzo wcześnie, właściwie w dzieciństwie, a ogromny wpływ miał na nią ojciec, który sprowadzał, naprawiał i sprzedawał urządzenia audio w łódzkich komisach. Kiedy Radosław miał zaledwie osiem lat, ojciec zmarł, a matka postanowiła sprzedać zgromadzony przez niego sprzęt. Młody miłośnik elektroniki nie zamierzał jednak pogodzić się z tą decyzją. Jak sam wspomina, skończyło się wielkim płaczem i awanturą, ale urządzenia udało się odzyskać. Można sobie wyobrazić, że dla dorosłego człowieka były to po prostu stare wzmacniacze, amplitunery i inne graty zajmujące miejsce w mieszkaniu. Dla ośmiolatka stanowiły jednak coś znacznie ważniejszego - pamiątkę po ojcu, przedmiot fascynacji i być może ostatnią rzecz łączącą go ze światem, którego nie zdążył jeszcze dobrze poznać. Zainteresowanie sprzętem stereo przetrwało, a w kolejnych latach przerodziło się w pasję do majsterkowania, naprawiania elektroniki i poszukiwania coraz lepszego brzmienia.

Stachura dorastał w czasach, kiedy dostęp do zachodnich urządzeń był ograniczony, a później z bliska obserwował przemiany polskiego rynku. Jak wspomina, w okresie transformacji gospodarczej ludzie zaczęli pozbywać się znakomitych, starych wzmacniaczy i zastępować je nowoczesnymi wieżami sprzedawanymi w supermarketach. Na papierze wszystko się zgadzało. Nowy sprzęt oferował odtwarzacz CD, podwójny magnetofon, korektor graficzny, cyfrowy wyświetlacz, pilot i moc liczoną niekiedy w tysiącach watów. Do tego wyglądał nowocześnie i miał gwarancję. Nikogo specjalnie nie obchodziło, że za imponującą obudową kryła się elektronika, która pod względem jakości wykonania i brzmienia często nie dorastała do pięt porządnemu wzmacniaczowi sprzed piętnastu czy dwudziestu lat. Dla ludzi zainteresowanych muzyką była to jednak świetna okazja, aby za stosunkowo niewielkie pieniądze kupić urządzenia, na które wcześniej nie mogli sobie pozwolić. Radosław należał do tych, którzy potrafili docenić ich wartość, a z biegiem czasu coraz mocniej angażował się w renowację klasycznego sprzętu. Szczególną uwagę poświęcał jakości części zamiennych, uważając, że nawet wymiana pozornie nieistotnego elementu może wpłynąć na ostateczny rezultat odsłuchowy. W przypadku starych wzmacniaczy nie zawsze chodzi bowiem o to, aby po prostu przywrócić im sprawność. Znacznie trudniejszym zadaniem jest zachowanie charakteru konstrukcji, którą jej projektanci dopracowywali z wykorzystaniem dostępnych wówczas materiałów i podzespołów.

W pewnym momencie ta działalność zaczęła jednak przynosić więcej frustracji niż satysfakcji. Rynek części zamiennych zmienił się nie do poznania, a znalezienie oryginalnych lub przynajmniej odpowiednio dobranych kondensatorów, rezystorów i tranzystorów stawało się coraz trudniejsze. Stachura wspomina, że przełom nastąpił podczas pracy nad jednym ze wzmacniaczy Sansui. Coraz więcej czasu zajmowało mu wyszukiwanie odpowiednich elementów, często na drugim końcu świata, a nawet jeśli udało się doprowadzić urządzenie do pełnej sprawności, rezultat brzmieniowy nie zawsze był tak dobry, jak oczekiwał. W końcu uznał, że dalsze zajmowanie się głęboką renowacją starej elektroniki przestało mieć sens i postanowił skierować swoją energię w inną stronę. Nie była to jednak pierwsza poważna zmiana w jego zawodowym życiu. Znacznie wcześniej, szukając stabilniejszego źródła utrzymania, zajął się produkcją mebli na wymiar. To doświadczenie również odegrało później ważną rolę w powstaniu Age Reborn, choć z pozoru stolarstwo i projektowanie kabli audio nie mają ze sobą wiele wspólnego.

Sam pomysł konstruowania przewodów wracał do Stachury przez wiele lat. Jak wielu audiofilów, eksperymentował on z produktami znanych marek, porównywał różne materiały, geometrie i sposoby konfekcji, szukając rozwiązania, które pozwoliłoby mu zakończyć nieustanne poszukiwania. Problem polegał na tym, że nawet bardzo kosztowne kable nie zawsze spełniały jego oczekiwania. Jedne oferowały wyjątkową rozdzielczość, ale brakowało im nasycenia. Inne zachwycały barwą, lecz wprowadzały do brzmienia nadmierną miękkość albo ograniczały poczucie dynamiki. W końcu konstruktor doszedł do przekonania, że cena niekoniecznie idzie w parze z jakością, a niektóre bardzo drogie rozwiązania są drogie przede wszystkim dlatego, że ich producenci potrafią skutecznie przekonać klientów do ich wyjątkowości. Postanowił więc wrócić do własnych eksperymentów, tym razem traktując je znacznie poważniej.

Pierwsze prototypy pochłonęły sporą część dostępnego budżetu, ale rezultaty okazały się na tyle obiecujące, że Stachura postanowił kontynuować prace. Jak sam wspomina, kiedy po raz pierwszy usłyszał jedną z opracowanych przez siebie konstrukcji, pomyślał, że ludzie muszą tego posłuchać. Co takiego udało mu się osiągnąć? Jego zdaniem przede wszystkim naturalną, pozbawioną sztuczności barwę, bez utraty energii, rozdzielczości i dynamiki. Nie chciał budować kabla, który będzie upiększał każde nagranie, ocieplał muzykę czy wygładzał nieprzyjemne fragmenty. Przeciwnie - zależało mu na tym, aby system mógł możliwie swobodnie pokazać własny charakter. Z takiego założenia narodziła się seria 70s, która od początku miała być flagową propozycją firmy. Dopiero później opracowano modele 80s i 90s. Wbrew pozorom nie polegało to jednak wyłącznie na zastosowaniu mniejszej ilości miedzi, prostszych wtyków i tańszego opakowania. Konstruktor chciał, aby każdy model zajmował określone miejsce w ofercie, ale również oferował własny sposób prezentacji muzyki. Co więcej, stworzenie najtańszej serii było dla niego najtrudniejszym zadaniem, ponieważ wymagało świadomego ograniczenia pewnych elementów konstrukcji bez przekreślenia całej filozofii marki.

Z czasem przedsięwzięcie nabrało bardziej profesjonalnego charakteru. Marka z Pabianic trafiła do oferty działającego w tym samym mieście dystrybutora 21Distribution, który reprezentuje również takie firmy jak Audiolab, Rega, Fezz Audio, iFi Audio, Vienna Acoustics, Velodyne, Leak, Buchardt Audio, Ophidian czy Khadas. Jest to wciąż rzadki model funkcjonowania, ponieważ większość polskich producentów sprzętu hi-fi dba o rodzimy rynek we własnym zakresie, co jednak zwykle wychodzi tak sobie. Często okazuje się, że klienci z innych krajów postrzegają daną markę lepiej właśnie dzięki wysiłkom lokalnego dystrybutora. Mogą posłuchać jej urządzeń w wielu sklepach, przeczytać ich recenzje albo dokonać zakupu przez Internet, natomiast w Polsce nie ma ani wzmianek w prasie, ani autoryzowanych dealerów. Jest tylko telefon do producenta, bo przecież jak ktoś będzie zainteresowany, to zadzwoni i coś się wymyśli. Nawiązanie współpracy z 21Distribution sprawiło, że cała machina ruszyła. O kablach Age Reborn zaczęło się mówić, a ja mogłem bez problemu wypożyczyć je do testu. Historia założyciela firmy zainteresowała mnie do tego stopnia, że nie mogąc zdecydować się, której serii kabli powinienem przyjrzeć się z bliska, wziąłem wszystkie trzy.

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Wygląd i funkcjonalność

Rzadko zdarza się, żeby przedmiotem testu był cały katalog danej marki, ale jeśli się nad tym zastanowić, skupienie się na kablach najważniejszych z punktu widzenia audiofila wydaje się bardzo sensowne. Na początku tej drogi łatwo jest się bowiem zapędzić, bo jeśli mamy już przewodniki, wtyki, opakowania oraz całe zaplecze i doświadczenie potrzebne do produkcji kabli, stworzenie przewodu zasilającego, cyfrowego albo sieciowego nie jest żadnym problemem. Mało tego - wprowadzenie do oferty kabla LAN jest wręcz wspaniałym i darmowym zabiegiem marketingowym, bo wystarczy wrzucić jego zdjęcie na jedną z facebookowych grup bez żadnego podpisu i patrzeć, jak ci sami ludzie po raz piętnasty w tym miesiącu dostają białej gorączki. Twórca marki Age Reborn Cables zrobił coś zupełnie innego. Aktualnie katalog obejmuje trzy serie, a w każdej znajdziemy interkonekt w wersji RCA i XLR oraz kable głośnikowe. Co ciekawe, ich twórca największą wagę przywiązuje do modeli sygnałowych, uważając je za najważniejszą część swojego projektu. Przewody głośnikowe są dla niego nie tyle osobnym światem, ile uzupełnieniem oferty, które pozwala klientom wykorzystać ten sam pomysł na brzmienie również w ostatnim odcinku toru. W przyszłości planowane są kable zasilające i cyfrowe, ale konstruktor nie zamierza wprowadzać ich na rynek tylko po to, aby katalog wyglądał okazalej.

Trudno nie dostrzec w tej historii pewnej ironii. Przez lata Stachura zajmował się ratowaniem sprzętu, którego konstruktorzy nie mieli dostępu do współczesnych materiałów i technologii, ale potrafili wykorzystać dostępne środki w sposób niezwykle przemyślany. Kiedy sam postanowił stworzyć produkt audio, nie zaczął od katalogu egzotycznych surowców ani próby pobicia rekordu ceny za metr przewodu. Wolał eksperymentować z geometrią, proporcjami różnych przewodników, materiałami izolacyjnymi i sposobem wykonywania połączeń. Na dodatek bardzo wiele uwagi poświęcił temu, aby gotowe kable były nie tylko dobrej jakości, lecz także estetyczne, trwałe i wygodne w codziennym użytkowaniu. Otrzymaliśmy więc trzy serie, które już na pierwszy rzut oka stawiają przed nami kilka interesujących pytań. Czy 70s są po prostu najlepsze, 80s stanowią rozsądny kompromis, a 90s to rozwiązanie dla początkujących? A może rzeczywiście mamy do czynienia z trzema odmiennymi charakterami, których hierarchia nie jest tak jednoznaczna, jak sugerują ceny? I wreszcie - czy młoda polska manufaktura może zaproponować coś ciekawego na rynku zdominowanym przez firmy posiadające kilkudziesięcioletnie doświadczenie, rozbudowane zaplecze techniczne i znacznie większe możliwości finansowe?

Wszystkie przewody Age Reborn Cables wyglądają elegancko i nieco luksusowo, ale nie sprawiają wrażenia zaprojektowanych wyłącznie z myślą o efektownych zdjęciach. Co ważne, trzy serie są od siebie wizualnie odróżnialne, dzięki czemu nawet bez zaglądania do oznaczeń można zorientować się, z którym modelem mamy do czynienia. Flagowe 70s prezentują się najbardziej dostojnie. Jasne, stonowane oploty, drewniane elementy rozdzielające i starannie dobrane zakończenia tworzą całość, która dobrze pasuje do deklarowanej inspiracji klasycznym hi-fi. Nie ma tu krzykliwej kolorystyki ani futurystycznych kształtów. Zamiast tego otrzymujemy produkt, który mógłby dobrze wyglądać zarówno za współczesnym wzmacniaczem z minimalistycznym frontem, jak i w towarzystwie starego Sansui, Accuphase'a czy Luxmana. Seria 80s jest pod tym względem bardziej wyrazista. W oplotach dominują ciemne odcienie uzupełnione czerwonymi akcentami, przez co całość sprawia wrażenie nieco nowocześniejszej i bardziej dynamicznej. Podstawowe 90s otrzymały natomiast charakterystyczną czarno-niebieską kolorystykę. Nie wiem, czy ktoś będzie dobierał kable do koloru wzmacniacza albo dywanu, ale przynajmniej trudno zarzucić producentowi, że stworzył trzy identyczne produkty różniące się wyłącznie ceną i nadrukiem na rozdzielaczu. Zadbano nawet o odrębny charakter typografii, która ma przywoływać stylistykę poszczególnych dekad.

Najbardziej rozpoznawalnym elementem kabli z serii 70s są drewniane splittery. Takie dodatki można spotkać również u innych producentów, ale tutaj ich obecność ma wyjątkowo konkretne uzasadnienie. Nie zostały zamówione w katalogu akcesoriów kablowych ani skopiowane z produktów znanej firmy. Radosław Stachura projektuje i wykonuje je samodzielnie, wykorzystując doświadczenie zdobyte przy produkcji mebli na wymiar. Trudno o lepszy przykład połączenia dwóch pozornie odległych dziedzin jego działalności. Z jednej strony mamy człowieka, który spędził wiele lat na naprawianiu starych wzmacniaczy i eksperymentowaniu z elektroniką, z drugiej - rzemieślnika doskonale znającego właściwości drewna i sposoby jego obróbki. W efekcie powstał detal, który nie tylko spełnia określoną funkcję mechaniczną, ale również nadaje przewodom indywidualny charakter. Co ciekawe, efektowne, plecione koszulki ochronne nie są autorskim wynalazkiem Age Reborn. Stachura otwarcie przyznaje, że korzysta z gotowych oplotów firmy ViaBlue. To niemiecki producent znany zarówno z własnych kabli, jak i wysokiej jakości akcesoriów do ich konfekcjonowania. W przyszłości Age Reborn zamierza opracować własne wzory, ale na obecnym etapie konstruktor uznał, że rozsądniej będzie skoncentrować się na samych przewodnikach, geometrii i sposobie wykonywania połączeń. Trudno nie przyznać mu racji. Zewnętrzna otulina powinna przede wszystkim dobrze wyglądać, chronić przewód przed uszkodzeniami i nie utrudniać instalacji. Jeżeli gotowe rozwiązanie spełnia te wymagania, nie ma powodu za wszelką cenę zastępować go czymś własnym, aby tylko było bardziej oryginalnie.

Podobna filozofia przyświeca doborowi wtyków. W zależności od modelu i rodzaju połączenia stosowane są komponenty renomowanych producentów, takich jak Neutrik, Rean i Wireworld. W grę wchodzą zarówno styki złocone, jak i rodowane, a ich dobór ma wynikać z założeń konstrukcyjnych poszczególnych serii. Co ciekawe, Stachura nie poprzestaje na zakupie gotowych terminali. Każdy z nich poddaje indywidualnym modyfikacjom, a dopiero później wykonuje połączenia z przewodnikami. Według konstruktora kluczowe znaczenie ma nie tylko sam materiał styków, ale także geometria połączenia i sposób wykonania spoiny lutowniczej. Podczas opracowywania prototypów sprawdzał nawet bardzo kosztowne wtyki, których komplet mógł kosztować ponad tysiąc złotych. Nie wszystkie okazywały się jednak odpowiednie. Jego zdaniem część wprowadzała do brzmienia charakter, którego nie chciał uzyskać - nadmiernie łagodny albo przeciwnie, zbyt jasny i efektowny. Ostatecznie postanowił traktować wtyki tak samo jak pozostałe elementy konstrukcji, czyli dobierać je pod kątem całego projektu, nie zaś ceny, rozpoznawalności producenta czy wyglądu.

Od strony praktycznej ważniejsza od samych nazw dostawców jest jakość kontaktu elektrycznego i wygoda podłączania. W przypadku interkonektów należy zwrócić uwagę na rozmiary wtyków, ich pewne osadzenie w gniazdach i elastyczność przewodu bezpośrednio za korpusem. Jest to szczególnie istotne w systemach, w których źródła i wzmacniacze ustawiono blisko tylnej ściany szafki. Zbyt długi wtyk połączony ze sztywnym przewodem potrafi sprawić, że elegancki stolik audio trzeba odsunąć od ściany o kilkanaście centymetrów, a lżejsze urządzenia zaczynają przemieszczać się pod wpływem naprężeń. Flagowe interkonekty Age Reborn mają stosunkowo rozbudowaną konstrukcję, ale dzięki zewnętrznej warstwie neoprenowej zachowują rozsądną elastyczność. Przewody głośnikowe prezentują się bardziej okazale, przede wszystkim ze względu na większą średnicę zewnętrzną. W przypadku modelu 70s wynosi ona około 18 mm. To już całkiem poważny kabel, choć oczywiście daleko mu do najbardziej ekstremalnych konstrukcji hi-endowych, których instalacja wymaga niemal takich samych przygotowań jak układanie rur centralnego ogrzewania. Age Reborn stara się pogodzić duży przekrój przewodników z elastycznością. Pomaga w tym odpowiednio dobrana izolacja, a także sposób wykonania rozdzielaczy, z których wychodzą krótsze, bardziej elastyczne odcinki zakończone wtykami bananowymi. W flagowym modelu mają one około 15 cm długości. Dzięki temu główna, grubsza część przewodu nie musi wyginać się tuż za terminalami kolumn, co ogranicza naprężenia działające na gniazda. To szczególnie ważne przy monitorach podstawkowych oraz wzmacniaczach wyposażonych w terminale ustawione blisko siebie.

Wewnątrz każdego opakowania znajdziemy stosowne "liściki" z informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa, potwierdzeniem kontroli jakości i podpisem konstruktora. Co ciekawe, znajduje się tu nawet krótka wzmianka o wygrzewaniu kabli. Żadnych marketingowych sloganów, żadnych długich opowieści o walce ze zniekształceniami w trzeciej warstwie dielektryka - prawie same konkrety

Właściwą oprawę kablom zapewniają także opakowania. Wiem, że to drobiazg, ale wielu początkujących producentów sprzętu zaniedbuje ten element, co z punktu widzenia klienta jest niepoważne. Wszystko jedno, czy wydajemy na kabel tysiąc, czy kilkanaście tysięcy złotych - w każdym przypadku mamy prawo oczekiwać, że sprawimy sobie ładny prezent, a nie coś, co na pierwszy rzut oka wygląda jak używany wąż ogrodowy zapakowany w pudełko po karmie dla psa. Najbardziej imponująca jest pod tym względem seria 70s. Przewody te otrzymujemy w drewnianych skrzyniach, z odpowiednio przygotowanymi elementami ochronnymi. W przypadku pozostałych modeli producent również opracował własne pudełka, wkładki i woreczki, stopniując ich wykończenie zgodnie z pozycją danej serii w katalogu. Jest to rezultat wielomiesięcznych prac nad detalami, które dla wielu małych firm stanowią drugorzędny problem. Stachura chciał jednak, aby od momentu otwarcia pudełka klient miał poczucie obcowania z dopracowanym produktem. Na opakowaniu każdego kabla widoczna jest naklejka lub metalowa tabliczka ze specyfikacją (model, długość i numer seryjny), a wewnątrz opakowania znajdziemy stosowne "liściki" z informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa, potwierdzeniem kontroli jakości i podpisem konstruktora. Co ciekawe, znajduje się tu nawet krótka wzmianka o wygrzewaniu kabli. Żadnych marketingowych sloganów, żadnych długich opowieści o walce ze zniekształceniami w trzeciej warstwie dielektryka - prawie same konkrety, ale miło, że takie wskazówki się tu znalazły. Dzięki temu mamy poczucie, że w nasze ręce trafił produkt stworzony przez pasjonata dla innych pasjonatów.

Jeśli chodzi o wybór wersji i długości, oferta jest stosunkowo prosta. Interkonekty RCA można zamówić w kompletach o długości 0,75 lub 1 m, natomiast XLR-y są standardowo dostępne w wersjach metrowych. Kable głośnikowe występują w długościach 2, 2,5 oraz 3 m na kanał. Nie jest to więc katalog, w którym trzeba przed zakupem przedzierać się przez kilkadziesiąt możliwych wariantów, różniących się rodzajem wtyków, geometrią, ekranowaniem, długością i dodatkowym wyposażeniem. Z jednej strony ułatwia to wybór, z drugiej ogranicza możliwości dopasowania do bardziej nietypowych systemów. Osoby potrzebujące dłuższych przewodów, zakończeń widełkowych albo konfiguracji bi-wire powinny skontaktować się z producentem i ustalić, czy takie zamówienie może zostać zrealizowane indywidualnie. Warto również pamiętać o oznaczeniach kierunkowości. Radosław Stachura zaleca podłączanie przewodów zgodnie z umieszczonymi na nich wskazaniami. W przypadku interkonektów może to mieć związek ze sposobem połączenia ekranu, choć producent nie ujawnia pełnego schematu konfekcji. W kablach głośnikowych techniczne uzasadnienie kierunkowości nie jest już tak oczywiste, dlatego najlepiej potraktować oznaczenia jako zalecenie producenta. Poza tym nie ma tu nic skomplikowanego. Nie potrzebujemy aplikacji, specjalnych akcesoriów ani instrukcji przypominającej podręcznik obsługi reaktora jądrowego. Podłączamy przewody, dbamy o prawidłową polaryzację i możemy zająć się muzyką.

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Brzmienie

Testowanie trzech serii kabli jednego producenta jest znacznie ciekawsze niż ocena pojedynczego modelu, ale wiąże się z tym pewna pułapka - łatwo założyć, że otrzymamy trzy odsłony tego samego dźwięku, różniące się ogólnym poziomem jakościowym. Najczęściej w takich przypadkach wszystkie konstrukcje mają ten sam bazowy charakter, a każdy kolejny szczebel oznacza większą rozdzielczość, lepszą dynamikę, dokładniejszą stereofonię i bardziej naturalną barwę. Jest to podejście kuszące, szczególnie kiedy ceny tak mocno się różnią, ale nie zawsze odpowiada rzeczywistości. Wystarczy przypomnieć sobie doświadczenia z kablami Cardasa czy Van den Hula, aby dojść do wniosku, że nawet w obrębie jednej marki poszczególne konstrukcje potrafią prezentować odmienne strojenie. Niektóre koncentrują się na przejrzystości i szybkości, inne na wypełnieniu, spójności i plastyczności. Najdroższy model zwykle oferuje najbardziej zaawansowaną konstrukcję, ale nie musi automatycznie być najlepszym wyborem do każdego systemu. Zdarza się przecież, że przewód powszechnie uznawany za wybitny w jednym zestawie pozwala odkryć mnóstwo nowych szczegółów, a w drugim nadmiernie podkreśla cechy, których właściciel chciałby się raczej pozbyć. Dlatego w przypadku Age Reborn szczególnie interesujące jest to, że sam konstruktor nie traktuje modeli 70s, 80s i 90s jako trzech stopni prowadzących w jednym, jasno określonym kierunku. Owszem, różnią się cenami, materiałami i stopniem skomplikowania, ale mają również nieco odmienne założenia brzmieniowe.

Najłatwiej zrozumieć tę filozofię, zaczynając od flagowych 70s, ponieważ właśnie od nich rozpoczęła się historia firmy. Według Radosława Stachury miały to być przewody przeznaczone do bardzo dobrych systemów, w których odpowiednio dobrana elektronika i kolumny są już w stanie pokazać pełnię swoich możliwości, a akustyka pomieszczenia nie ogranicza ich w oczywisty sposób. Konstruktorowi zależało przede wszystkim na naturalności, nasyceniu i swobodzie, ale bez wygaszania szczegółów, ograniczania szybkości czy nadmiernego łagodzenia nagrań. Co ciekawe, słowa konstruktora w bardzo dużym stopniu pokrywają się z rzeczywistością.

"Siedemdziesiątki" oferują brzmienie o bogatej, dobrze wypełnionej średnicy, z odpowiednio mocnym basem, rozbudowaną przestrzenią i wysokimi tonami, które pozostają czytelne, ale nie dominują nad resztą pasma. To zestaw cech, który na pierwszy rzut oka może sugerować kabel ciepły, spokojny i nastawiony przede wszystkim na komfort słuchania. Warto jednak przyjrzeć się mu dokładniej, ponieważ siedemdziesiątki mają również drugą, znacznie bardziej energiczną stronę. Chodzi tu przede wszystkim o sposób prezentowania barw, faktur i obecności instrumentów. Wokal ma właściwą masę i nie sprawia wrażenia oderwanego od akompaniamentu, a instrumenty akustyczne zachowują naturalne proporcje między atakiem i wybrzmieniem. Jest to szczególnie ważne w nagraniach, w których o wiarygodności całego przekazu decydują subtelne różnice między barwami poszczególnych instrumentów. Fortepian nie powinien brzmieć jak zbiór uderzeń młoteczków, kontrabas jak rozciągnięta sprężyna, a głos wokalisty jak bezcielesny sygnał umieszczony dokładnie w połowie odległości między kolumnami. W naturalnym dźwięku każdy z tych elementów ma swoją objętość, strukturę i odpowiednią proporcję składowych harmonicznych. Age Reborn 70s przywiązują do tego szczególną wagę, sprawiając, że muzyka staje się bardziej namacalna i łatwiejsza w odbiorze jako spójne wydarzenie, a nie zbiór osobno wyeksponowanych informacji.

Flagowa seria kabli Age Reborn nie jest całkowicie neutralna pod względem tonalnym, ale nie robiłbym z tego wielkiego problemu. Ot, niemal każde przewody mają własny charakter, a te nie są wyjątkiem. Nie jest to też brzmienie podporządkowane jednemu celowi - maksymalnej przejrzystości, głębokiemu basowi czy pastelowym barwom. Wiele elementów istnieje tu obok siebie w pełnej harmonii. To nie są kable, które za wszelką cenę dążą do bezwzględnej analityczności i maksymalnego wyeksponowania szczegółów. Ich priorytetem wydaje się raczej uzyskanie właściwych proporcji między informacją a muzyczną całością. Jednocześnie nie należy sprowadzać ich charakteru do ciepła i gładkości. Bardzo istotnym elementem jest dynamika, co moim zdaniem najlepiej słychać w zakresie niskich tonów. "Siedemdziesiątki" potrafią w tym zakresie to i owo uwypuklić, ale w elegancki, łagodny sposób, zachowując pełną kontrolę nad dźwiękiem. Dostajemy więc głęboki, nasycony, mięsisty bas bez utraty szybkości. Podsumowując, flagowa seria Age Reborn Cables jest jednocześnie charakterystyczna i uniwersalna. Te kable mają swój pomysł na dźwięk, ale nie stawiają wszystkiego na jedną kartę, dbając o wiele różnych aspektów prezentacji. Oferują dźwięk duży, nasycony, swobodny i angażujący bez oczywistych strat w dziedzinie dynamiki i rozdzielczości.

Przeskakując na serię 80s, szybko zrozumiałem, że podjąłem właściwą decyzję, biorąc do testu reprezentantów wszystkich trzech linii Age Reborn. Gdybym bowiem posłuchał tylko "siedemdziesiątek" i wyszedł z założenia, że "osiemdziesiątki" proponują z grubsza podobny, tylko może nie aż tak dokładny lub barwny dźwięk, popełniłbym błąd. Tak samo osoba, która weźmie do odsłuchu interkonekt lub kabel głośnikowy z serii 80s, nie będzie do końca świadoma, jak grają ich odpowiedniki z flagowej serii. Według Radosława Stachury 70s i 80s powstały na bazie podobnej filozofii technicznej, lecz zmiany w średnicach i proporcjach przewodników miały doprowadzić do przesunięcia charakteru w stronę większej precyzji i rozdzielczości, kosztem części nasycenia i dociążenia. Nie oznacza to, że 80s zostały zaprojektowane jako model neutralny, a 70s jako celowo ocieplony. Różnica jest subtelniejsza. "Siedemdziesiątka" oferuje wyjątkowo pełny, harmonijny i plastyczny przekaz, natomiast "osiemdziesiątka" wyraźniej eksponuje strukturę, kontury i informacje o nagraniu. Z punktu widzenia praktycznego doboru okablowania może to mieć ogromne znaczenie, ponieważ bardzo dobry system nie zawsze potrzebuje dodatkowego nasycenia. Czasami bardziej pożądana jest właśnie lepsza czytelność, większa bezpośredniość i odrobina dyscypliny.

Gdybym bowiem posłuchał tylko "siedemdziesiątek" i wyszedł z założenia, że "osiemdziesiątki" proponują z grubsza podobny, tylko może nie aż tak dokładny lub barwny dźwięk, popełniłbym błąd. Tak samo osoba, która weźmie do odsłuchu interkonekt lub kabel głośnikowy z serii 80s, nie będzie do końca świadoma, jak grają ich odpowiedniki z flagowej serii.

Środkowa seria kabli Age Reborn powinna być szczególnie interesująca dla osób, które lubią brzmienie wyraziste, energiczne i dokładne, ale nie chcą rezygnować z muzykalności. Producent zachwala jej zdolność różnicowania nagrań, budowania otwartej przestrzeni i prezentowania instrumentów w sposób pełny, a zarazem czytelny. Znów mogę się pod tym podpisać, aczkolwiek to nie tak, że w odróżnieniu od flagowców, które pilnują wielu aspektów prezentacji, "osiemdziesiątki" skupiają się tylko na dynamice, szybkości i przejrzystości, a całą resztę mają w nosie. Najciekawsze jest w tym przypadku porównanie średnich i wysokich częstotliwości. Na tle pełniejszych i spokojniejszych 70s seria 80s pokazuje, że można uzyskać bardziej otwartą prezentację bez wprowadzania niepotrzebnej ostrości. W muzyce akustycznej oznacza to bardziej wyraźne oddzielenie ataku od wybrzmienia, a w rozbudowanych nagraniach orkiestrowych - łatwiejsze śledzenie poszczególnych grup instrumentów. Podobne różnice występują w zakresie niskich tonów. "Osiemdziesiątki" proponują dźwięk nieco lżejszy, za to bardziej precyzyjny. Nie jest jednak przesądzone, jaki rezultat będzie dla nas korzystniejszy. W niejednym systemie to właśnie 80s okażą się strzałem w dziesiątkę, pokonując w teście odsłuchowym droższe "siedemdziesiątki". Kluczowe wydaje się to, że oprócz dość oczywistej różnicy w charakterze tych kabli, nie ma między nimi przepaści jakościowej. Mnie bardziej podobały się 70s, ale prawdopodobnie jest to kwestia moich osobistych preferencji i sprzętu, którego na co dzień używam.

Dla wielu melomanów najciekawsza będzie seria 90s. Po pierwsze ze względu na cenę, a po drugie dlatego, że jej opracowanie wymagało od konstruktora uproszczenia samej struktury przewodów. Widać to na pierwszy rzut oka - o ile 70s i 80s wyglądają całkiem podobnie, o tyle 90s są znacznie, znacznie cieńsze. Radosław Stachura przyznaje, że było to dla niego trudne, gdyż jego naturalnym odruchem jest dopracowywanie każdego szczegółu i poszukiwanie możliwie najlepszych rozwiązań. Tymczasem najtańszy model po prostu musiał być tańszy i kropka. Zastosowano więc przewodniki o mniejszych przekrojach, uproszczono niektóre elementy konstrukcji i sięgnięto po bardziej ekonomiczne wtyki. Nie oznacza to jednak, że seria 90s powstała przez przypadkowe wybranie tańszych komponentów. Według producenta miała zachować najważniejsze cechy całej rodziny, a jej charakter został ukierunkowany na równowagę, spójność i komfort słuchania. W odróżnieniu od 70s i 80s nie ma tutaj szczególnie mocnych deklaracji dotyczących wielkiej dynamiki, wyjątkowej plastyki czy spektakularnej rozdzielczości. Najważniejsze ma być uporządkowanie przekazu i uniknięcie wrażenia przypadkowości w strojeniu.

Jeśli mam być szczery, 90s robią dokładnie to, czego potrzebuje wiele systemów z niższej i średniej półki. Starają się niczego nie podkreślać, nie eksponują przełomu średnich i wysokich tonów, są po prostu dobrze zrównoważone, uniwersalne i przyjemne w odbiorze. A że nie wywracają świata do góry nogami i nie depczą po piętach "osiemdziesiątkom" i "siedemdziesiątkom" pod względem przejrzystości czy dynamiki? Nie muszą. Możliwe nawet, że stawianie ich w roli uproszczonej wersji przewodów z wyższych serii jest marketingowym błędem. Wydaje mi się, że o wiele lepiej byłoby uznać, że są to świetne kable na początek - takie, które nie zepsują uzyskanego już efektu, nie wprowadzą do równania całego ciągu nowych niewiadomych i nie zmuszą nas do przeczesania naszej playlisty, bo jakiś gatunek albo wykonawca ewidentnie im się nie podoba. 90s to dobre, uczciwie wykonane przewody, które nie kosztują majątku. Czy to mało? Jeżeli zaczynamy odsłuch od flagowych 70s, to oczywiście zaraz w głowie pojawia się myśl, że być może kupując "dziewięćdziesiątki", uzyskamy prawie taki sam efekt za wielokrotnie mniejsze pieniądze. Aż tak cudownie nie jest, ale z drugiej strony warto zastanowić się, na jakich kablach swoją rynkową pozycję wyrobiły sobie takie firmy jak AudioQuest, Tellurium Q, Cardas czy Van den Hul. Flagowe modele pobudzają wyobraźnię i nierzadko robią ogromne wrażenie podczas odsłuchu, jednak większość klientów nawet nie będzie takich przewodów testować w swoim systemie. Z chęcią sięgną po tańsze modele, drugie lub trzecie od dołu, jeśli uda im się w ten sposób to i owo poprawić albo przynajmniej wyrównać dźwięk. Nie zdziwię się zatem, jeśli to owe niedoceniane "dziewięćdziesiątki" staną się bestsellerem, a część użytkowników dopiero po spędzeniu z nimi pewnego czasu lub po kolejnej zmianie wzmacniacza, źródła czy kolumn zacznie się interesować wyższymi seriami 80s i 70s. Wydaje się to całkiem logiczne.

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Budowa i parametry

Interkonekty i kable głośnikowe 70s, 80s i 90s to właściwie kompletny katalog marki Age Reborn Cables. Najciekawsze informacje dotyczące ich konstrukcji nie pochodzą z oficjalnego katalogu, lecz bezpośrednio od ich twórcy. Strona producenta przedstawia ogólne założenia techniczne, wspomina o strukturze multicore, specjalnej geometrii interkonektów i starannie dobranych izolatorach, ale nie zawiera pełnej dokumentacji przekrojów, rodzajów przewodników i parametrów elektrycznych. Radosław Stachura zgodził się jednak ujawnić znacznie więcej szczegółów, dzięki czemu możemy przyjrzeć się całej ofercie nie tylko od strony deklarowanego charakteru brzmienia, ale również zastosowanych rozwiązań. Warto przy tym wyjaśnić jedną rzecz. Age Reborn nie produkuje wszystkich komponentów samodzielnie. Jest to przedsięwzięcie łączące produkcję maszynową z ręcznym montażem i konfekcją. Główne elementy kabli powstają na specjalne zamówienie w zewnętrznej firmie, według projektu przygotowanego przez Stachurę. Konstruktor deklaruje posiadanie praw do zastosowanych rozwiązań, choć szczegółowe informacje o ich formalnej ochronie nie są publicznie dostępne. Po otrzymaniu przygotowanych przewodów zajmuje się ich końcową obróbką, modyfikacją wtyków, montażem i wykończeniem. Drewniane rozdzielacze również wykonuje samodzielnie. Jest to zatem model produkcji typowy dla niewielkiej, wyspecjalizowanej manufaktury, która nie musi dysponować własną linią do ciągnienia miedzi, nakładania izolacji i skręcania przewodników, aby opracowywać własne konstrukcje.

W przypadku interkonektów 70s i 80s podstawę stanowią trzy żyły robocze zbudowane z cynowanych drucików miedzianych. Ich geometria została opracowana w taki sposób, aby poszczególne elementy zachowywały określone wzajemne położenie. Producent opisuje ją jako układ podwójnego trójkąta, w którym jedna struktura stanowi swego rodzaju bufor przestrzenny, a druga obejmuje właściwe przewodniki sygnałowe. Nie jest to nazwa powszechnie stosowanego standardu kablowego, lecz określenie przyjęte przez konstruktora. Bez szczegółowego rysunku przekroju trudno jednoznacznie opisać wszystkie jego elementy, ale wiadomo, że w obu droższych seriach zastosowano bardzo ciasne spasowanie poszczególnych żył. W modelu 70s każdy z trzech przewodników ma przekrój 0,5 mm², natomiast w 80s zastosowano trzy żyły o przekroju 0,35 mm². Jest to więc istotna różnica materiałowa, ponieważ w tańszym modelu nie tylko zmniejszono ilość miedzi, ale również zmieniono geometrię wynikającą z zastosowania cieńszych elementów. W interkonektach RCA wykorzystywane są dwa połączenia robocze, natomiast trzeci przewodnik pozostaje według opublikowanego opisu konstrukcji niepodłączony. W wersji XLR wykorzystuje się wszystkie trzy żyły.

Najtańsza seria 90s różni się od droższych bardziej, niż można było przypuszczać na podstawie samego wyglądu. W interkonekcie RCA zastosowano dwa przewodniki o przekroju 0,25 mm², natomiast wersja XLR wykorzystuje trzy żyły o identycznym przekroju jednostkowym. W przeciwieństwie do ciasno spasowanych konstrukcji 70s i 80s elementy modelu 90s są ułożone znacznie luźniej. Co więcej, Stachura ujawnia, że ich splot nie jest identyczny na całej długości kabla, lecz zmienia się stopniowo między końcem przeznaczonym do podłączenia źródła i tym prowadzącym do wzmacniacza. To interesujący szczegół, ponieważ pokazuje, że uproszczenie konstrukcji nie ograniczało się wyłącznie do zmniejszenia przekroju przewodników. Producent zmienił również ich wzajemną organizację. Nie wiadomo natomiast, jaki dokładnie wpływ ma to na wartości pojemności i indukcyjności, ponieważ firma nie udostępnia stosownych pomiarów. Trzeba też pamiętać, że sama zmiana geometrii nie gwarantuje określonej poprawy jakości dźwięku. Pozwala jednak konstruktorowi wpływać na parametry elektryczne przewodu, a więc jest znacznie bardziej konkretnym elementem projektu niż sama grubość zewnętrznej koszulki.

Wszystkie interkonekty Age Reborn wykorzystują miedź cynowaną. Oznacza to, że powierzchnia poszczególnych drucików została pokryta cienką warstwą cyny, która przede wszystkim chroni materiał przed utlenianiem i ułatwia uzyskanie stabilnych połączeń lutowanych. Jest to technologia dobrze znana z zastosowań przemysłowych, telekomunikacyjnych i elektronicznych, a nie egzotyczny wynalazek opracowany specjalnie na potrzeby hi-endowego audio. Warto o tym wspomnieć, ponieważ część producentów kabli stara się budować swoją pozycję przede wszystkim na wykorzystaniu coraz czystszej miedzi, srebra albo specjalnych odmian przewodników monokrystalicznych. Stachura obrał inną drogę. Nie koncentruje się na jednym materiale traktowanym jako gwarancja znakomitego brzmienia, lecz na całej konstrukcji, w której znaczenie mają geometria, izolacja, rodzaj żył, sposób zakończenia i współpraca poszczególnych elementów. Cynowanie nie jest przy tym samo w sobie dowodem na cieplejszy, bardziej analogowy charakter brzmienia.

Bardzo ważną rolę odgrywają izolatory. W interkonektach producent wykorzystuje FEP, czyli fluorowany etylen-propylen, należący do grupy fluoropolimerów. Materiał ten jest ceniony za dobre właściwości dielektryczne, niewielką stratność, odporność chemiczną i stabilność w szerokim zakresie temperatur. Znajduje zastosowanie w zaawansowanym okablowaniu elektronicznym, pomiarowym i telekomunikacyjnym, gdzie istotne jest ograniczanie niepożądanych oddziaływań elektrycznych. W przewodzie sygnałowym dielektryk ma znaczenie przede wszystkim dlatego, że wraz z geometrią i rozmieszczeniem przewodników wpływa na pojemność kabla. Ta z kolei może współpracować z impedancją wyjściową urządzenia źródłowego, prowadząc do określonych zmian charakterystyki przenoszenia. W typowych domowych połączeniach liniowych efekty te są zwykle niewielkie, ale przy wyższych impedancjach i dłuższych przewodach mogą mieć większe znaczenie. Wybór FEP jest więc technicznie uzasadniony, choć sam materiał nie gwarantuje jeszcze wyższej jakości dźwięku. Zewnętrzną warstwę konstrukcji stanowi neopren, którego zadanie jest znacznie bardziej praktyczne. Chodzi o ochronę mechaniczną i zapewnienie odpowiedniej elastyczności, szczególnie w kablach wykorzystujących stosunkowo grube żyły robocze. Stachura przyznaje, że zastosowanie innych materiałów mogłoby doprowadzić do powstania przewodu zbyt sztywnego i niewygodnego podczas instalacji.

Inaczej wygląda budowa kabli głośnikowych. Tutaj producent wykorzystuje strukturę multicore, której najważniejszą cechą jest połączenie przewodników wielodrutowych z pojedynczymi drutami miedzianymi. Wbrew pozorom nie są to jednak identyczne konstrukcje różniące się wyłącznie przekrojem. Flagowe 70s wykorzystują cztery elementy w postaci cynowanych linek oraz dwa lite druty miedziane. Poszczególne przewodniki mają różne średnice, a ich proporcje i rozmieszczenie stanowią element całej geometrii. W modelu 80s zastosowano podobną ideę, ale odwrócono proporcje - mamy tu dwie cynowane linki i cztery lite druty miedziane, również o różnych średnicach. Jest to bardzo istotna informacja, ponieważ pokazuje, że środkowa seria nie jest zwykłą odchudzoną odmianą flagowego modelu. Zmienia się nie tylko ilość materiału, ale także relacja między różnymi rodzajami przewodników, a co za tym idzie - właściwości mechaniczne i elektryczne całej konstrukcji. Nie można oczywiście stwierdzić, że przewody solid core z definicji zapewniają większą precyzję, a linki bardziej nasyconą barwę. Takie uproszczenie nie miałoby wystarczającego uzasadnienia technicznego. Można natomiast powiedzieć, że konstruktor wykorzystuje różne rodzaje żył jako narzędzia pozwalające opracować odmienne struktury, a nie tylko jako kolejne elementy zwiększające całkowity przekrój.

Najtańszy kabel głośnikowy 90s jest znacznie prostszy - wykorzystuje dwie cynowane linki, co oznacza rezygnację z bardziej rozbudowanej kombinacji przewodników wielodrutowych i litych, stosowanej w dwóch droższych seriach. Producent nie ujawnia szczegółowych wymiarów poszczególnych elementów, ale podkreśla, że całość została dobrana i zakończona w sposób odpowiadający założeniom tego modelu. To najbardziej oczywisty przykład uproszczenia konstrukcji w całej rodzinie. W przypadku 70s i 80s mamy sześć elementów przewodzących zorganizowanych w specjalną strukturę, natomiast dziewięćdziesiątka korzysta z prostszego układu dwużyłowego. Nie oznacza to automatycznie gorszych parametrów we wszystkich kategoriach. Rezystancja będzie zależała od długości, materiału i efektywnego przekroju, a indukcyjność oraz pojemność od sposobu ułożenia żył i właściwości izolacji. Warto jednak zauważyć, że już na poziomie budowy 90s wyraźnie różnią się od droższych modeli. Jest to zatem pełnoprawna osobna konstrukcja, a nie tylko tańsza odmiana "siedemdziesiątki".

W przewodach głośnikowych dominującym materiałem izolacyjnym jest silikon. Wybór ten wynika przede wszystkim z konieczności zachowania odpowiedniej elastyczności przy dużym przekroju przewodników. Gdyby zastosowano tutaj identyczne materiały i sposób izolowania jak w interkonektach, gotowe kable mogłyby stać się zbyt sztywne, a ich koszt niepotrzebnie by wzrósł. Silikon zapewnia dobrą elastyczność, odporność na temperaturę i odpowiednie właściwości mechaniczne, dzięki czemu może być stosowany w konstrukcjach wymagających częstego wyginania lub układania w ograniczonej przestrzeni. Jest to kolejny przykład rozwiązania, w którym materiał dobrano nie tylko na podstawie jego właściwości elektrycznych, ale także z uwzględnieniem warunków rzeczywistej eksploatacji. Producent podaje również wartości określane jako łączne przekroje przewodów głośnikowych. W przypadku 70s jest to 2 x 6,5 mm², a w 80s - 2 x 5,5 mm². Interesującym elementem technologii jest również sposób wykonywania połączeń lutowanych. Konstruktor podkreśla, że wtyki są modyfikowane ręcznie, a przewodniki lutowane na możliwie dużej powierzchni styku. Chodzi o uzyskanie trwałego połączenia mechanicznego i elektrycznego, a nie wyłącznie efektownej spoiny. Stachura przyznaje też, że dobierał skład chemiczny spoiwa lutowniczego, eksperymentując z różnymi rozwiązaniami. Na jednej ze stron znalazłem informację o zastosowaniu lutu zawierającego 3,8% srebra oraz dodatek złota. Czy taka mieszanka została wybrana "na ucho" - tego niestety nie wiem.

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Werdykt

Age Reborn Cables jest przykładem marki, której historia i sposób powstawania produktów zasługują na uwagę niezależnie od tego, jak oceniamy znaczenie okablowania w systemach hi-fi. Radosław Stachura nie stworzył swojej firmy w oparciu o przypadkowo wybrane komponenty i kilka efektownych haseł marketingowych. Za jego przewodami stoi wieloletnia fascynacja sprzętem audio, doświadczenie związane z renowacją klasycznych wzmacniaczy, liczne eksperymenty odsłuchowe oraz umiejętność samodzielnego projektowania i wykonywania elementów mechanicznych. Szczególnie interesujące jest połączenie dwóch dziedzin, które z pozoru niewiele mają ze sobą wspólnego - elektroniki i stolarstwa. W efekcie otrzymujemy przewody bardzo charakterystyczne, mające aurę produktu tworzonego z pasją, może nawet odrobinę garażowego, ale w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Wystarczy spojrzeć na ciekawie zaprojektowane opakowania, ręcznie modyfikowane wtyki i zróżnicowaną konstrukcję modeli z poszczególnych serii, a już w tym momencie wiadomo, że Age Reborn to coś więcej niż kolejny anonimowy produkt złożony z przypadkowych części dostępnych w hurtowni.

Najważniejsze jest jednak to, że podział na 70s, 80s i 90s nie sprowadza się do trzech poziomów cenowych. Flagowa "siedemdziesiątka" jest konstrukcją dość oryginalną, mającą swój charakter, oferującą brzmienie nasycone, plastyczne i wyrafinowane. Łączy bogatą barwę z dobrą dynamiką, kontrolą i przestrzenią. Seria 80s nie jest uproszczoną odmianą "siedemdziesiątki". Stanowi dla niej alternatywę, mocniej akcentując precyzję, szybkość i rozdzielczość, ale bez tak wyraźnego dociążenia i nasycenia. Najtańsze 90s zachowują podstawową filozofię marki w prostszej i bardziej przystępnej cenowo konstrukcji, nastawionej na równowagę, spójność i komfort słuchania. To po prostu świetne kable na start - takie, które na pewno niczego nie zepsują i nie zaczną strzelać focha dlatego, że wybraliśmy takie, a nie inne kolumny. Każda z tych serii jest więc przeznaczona dla klientów mających różne potrzeby i oczekiwania. Jeśli się nad tym zastanowić, jest to dość interesujący pomysł, ponieważ droższy produkt nie musi być automatycznie lepszym wyborem w każdej sytuacji. Szczególnie dotyczy to wyższych serii 80s i 70s.

Nie bez znaczenia są oczywiście ceny. Za metrowe interkonekty RCA zapłacimy odpowiednio 990, 2300 i 4300 zł, natomiast komplety kabli głośnikowych o długości 2 x 2,5 m kosztują 1600, 3900 i 5900 zł. W przypadku łączówek z wtykami XLR ceny wynoszą 1170, 2490 i 4640 zł. Są to kwoty, które w świecie specjalistycznego okablowania nie szokują, ale trudno też uznać je za symboliczne. Szczególnie przy zakupie całego zestawu różnice między seriami stają się duże. Dlatego - jak zwykle w przypadku tak delikatnej materii - najlepszym sposobem, aby mieć pewność co do właściwego wyboru, będzie wypożyczenie przewodów i sprawdzenie ich we własnym systemie. A czy Age Reborn mają szansę zadomowić się na rynku zdominowanym przez Cardasa, Chorda, Nordosta, Tellurium Q, AudioQuesta, Van den Hula i nieliczne już polskie manufaktury, które nie skupiają się wyłącznie na przewodach hi-endowych? Niewątpliwie nie jest to łatwe zadanie. Konkurencja jest ogromna, a doświadczeni audiofile mają już swoje ulubione marki i modele. Z drugiej strony odnoszę wrażenie, że aby wybić się w tej branży, potrzeba czegoś więcej niż pomysł na biznes, kosmiczne technologie i umiejętność owijania prostych produktów grubą warstwą opowieści z pogranicza fizyki kwantowej i ezoteryki. Potrzeba doświadczenia, prawdziwej pasji i umiejętności wyczucia tego, co mogłoby się spodobać innym wymagającym melomanom. I choć osobiście nie miałem okazji go poznać, mam przeczucie, że Radosław Stachura wszystkie te cechy posiada. Polecam i trzymam kciuki!

Dane techniczne

Age Reborn Cables 70s
Przewodnik: Cynowana miedź (interkonekt), cynowane linki i lite druty miedziane (głośnikowy)
Geometria: Układ podwójnego trójkąta (interkonekt), multicore (głośnikowy)
Liczba przewodników: 3 (interkonekt), 6 - 4 linki i 2 lite druty (głośnikowy)
Przekrój przewodników: 3 x 0,5 mm² (interkonekt), 2 x 6,5 mm² (głośnikowy)
Izolacja: FEP, neopren (interkonekt), silikon (głośnikowy)
Średnica kabla: Około 18 mm (głośnikowy)
Długość: 0,75 lub 1 m (RCA), 1 m (XLR), 2 x 2/2,5/3 m (głośnikowy)
Wtyki: RCA, XLR, bananowe
Wykończenie: Oplot ViaBlue, drewniane rozdzielacze
Cena: 4300 zł (RCA, 1 m), 4640 zł (XLR, 1 m), 5900 zł (głośnikowy, 2 x 2,5 m)

Age Reborn Cables 80s
Przewodnik: Cynowana miedź (interkonekt), cynowane linki i lite druty miedziane (głośnikowy)
Geometria: Układ podwójnego trójkąta (interkonekt), multicore (głośnikowy)
Liczba przewodników: 3 (interkonekt), 6 - 2 linki i 4 lite druty (głośnikowy)
Przekrój przewodników: 3 x 0,35 mm² (interkonekt), 2 x 5,5 mm² (głośnikowy)
Izolacja: FEP, neopren (interkonekt), silikon (głośnikowy)
Długość: 0,75 lub 1 m (RCA), 1 m (XLR), 2 x 2/2,5/3 m (głośnikowy)
Wtyki: RCA, XLR, bananowe
Wykończenie: Oplot ViaBlue
Cena: 2300 zł (RCA, 1 m), 2490 zł (XLR, 1 m), 3900 zł (głośnikowy, 2 x 2,5 m)

Age Reborn Cables 90s
Przewodnik: Cynowana miedź
Geometria: Zmienny splot (interkonekt), konstrukcja dwużyłowa (głośnikowy)
Liczba przewodników: 2 (RCA), 3 (XLR), 2 linki (głośnikowy)
Przekrój przewodników: 2 x 0,25 mm² (RCA), 3 x 0,25 mm² (XLR)
Izolacja: FEP, neopren (interkonekt), silikon (głośnikowy)
Długość: 0,75 lub 1 m (RCA), 1 m (XLR), 2 x 2/2,5/3 m (głośnikowy)
Wtyki: RCA, XLR, bananowe
Wykończenie: Czarno-niebieski oplot ViaBlue
Cena: 990 zł (RCA, 1 m), 1170 zł (XLR, 1 m), 1600 zł (głośnikowy, 2 x 2,5 m)

Sprzęt do testu dostarczyła firma 21Distribution. W artykule wykorzystano materiały udostępnione przez firmę Age Reborn Cablesr oraz zdjęcia wykonane przez redakcję magazynu StereoLife.

Równowaga tonalna
RownowagaStartRownowaga4Rownowaga4Rownowaga4Rownowaga4Rownowaga4Rownowaga4Rownowaga4Rownowaga4Rownowaga4RownowagaStop

Dynamika
Poziomy7

Rozdzielczość
Poziomy6

Barwa dźwięku
Barwa5

Szybkość
Poziomy6

Spójność
Poziomy7

Muzykalność
Poziomy7

Szerokość sceny stereo
SzerokoscStereo2

Głębia sceny stereo
GlebiaStereo13

Jakość wykonania
Poziomy7

Funkcjonalność
Poziomy6

Cena
Poziomy6

Nagroda
sl-rekomendacja


Komentarze

  • Brak komentarzy

Skomentuj

Komentuj jako gość

0

Zobacz także

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Kolejny wielki comeback - wraca moda na słuchawki przewodowe! Tylko gdzie je znaleźć?

Kolejny wielki comeback - wraca moda na słuchawki przewodowe! Tylko…

Jeszcze kilka lat temu sprawa wydawała się przesądzona. Słuchawki przewodowe miały pozostać domeną audiofilów, muzyków i ludzi, którzy z jakiegoś powodu nie chcą pogodzić się z postępem, podczas gdy cała reszta świata miała przejść na Bluetooth i już nigdy nie oglądać się za siebie. Trudno było z tym dyskutować. Kabel...

Marcin Ostapowicz - JPLAY

Marcin Ostapowicz - JPLAY

Cyfrowe audio przeszło w ostatnich latach niesamowitą drogę. Kiedyś wystarczał komputer, skromna kolekcja plików na dysku i DAC podłączony przez USB, dziś mamy serwery muzyczne, transporty sieciowe, dedykowane systemy operacyjne, aplikacje sterujące, serwisy streamingowe i całą infrastrukturę, którą część audiofilów traktuje równie poważnie jak wzmacniacz czy kolumny. Sam przez długi...

Czy moda na winyl się skończy? Jeśli tak, to bardzo dobrze!

Czy moda na winyl się skończy? Jeśli tak, to bardzo…

Od kilku lat mam wrażenie, że czarna płyta przestała być nośnikiem muzyki, a zaczęła pełnić mniej więcej tę samą funkcję co rower typu ostre koło, ekspres kolbowy i broda przystrzyżona tak pieczołowicie, żeby wyglądała na nieprzystrzyżoną. Winyl jest czymś, co po prostu trzeba mieć. Najlepiej całą kolekcję. I choć nie...

Od toroidów do wzmacniaczy marzeń - Fezz Audio

Od toroidów do wzmacniaczy marzeń - Fezz Audio

Gdyby ktoś powiedział, że siedziba jednej z najciekawszych i najszybciej rozwijających się firm produkujących wzmacniacze lampowe i podzespoły do sprzętu hi-fi nie mieści się w Monachium, Glasgow czy Tokio, ale w maleńkiej wsi pod Białymstokiem, wielu audiofilów uniosłoby brwi. W końcu to samo serce Podlasia, które w Polsce uważane jest...

Sekrety skandynawskiego designu - od architektury do sprzętu stereo

Sekrety skandynawskiego designu - od architektury do sprzętu stereo

Styl skandynawski to jedno z najbardziej rozpoznawalnych zjawisk we współczesnym wzornictwie. Często bywa opisywany tak, jakby był gotowym schematem - zestawem zasad, które można odtworzyć w dowolnym miejscu na świecie. Wystarczy tylko połączyć jasne drewno, białe ściany, kilka prostych form, odrobinę tekstyliów, rośliny w ceramicznej doniczce i gotowe. W rzeczywistości...

Bannery dolne

Nowe testy

Poprzedni Następny
Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Age Reborn Cables 70s + 80s + 90s

Moda na sprzęt vintage trwa w najlepsze i nic nie wskazuje na to, aby miała się szybko skończyć. Wystarczy przejrzeć portale aukcyjne, grupy miłośników klasycznego hi-fi albo oferty warsztatów zajmujących...

Sonus Faber Olympica I G3

Sonus Faber Olympica I G3

A więc przymierzacie się do zakupu zestawów głośnikowych? Na podstawie rozmiaru pomieszczenia, wcześniejszych doświadczeń, sprzętu towarzyszącego i własnych preferencji określiliście nawet, jaka mniej więcej powinna to być konstrukcja? Krótko mówiąc,...

Naim Muso Utopia

Naim Muso Utopia

W świecie wysokiej klasy sprzętu audio istnieje pewien niepisany podział obowiązków. Jeśli chcemy naprawdę dobrze słuchać muzyki, kupujemy wzmacniacz, odtwarzacz sieciowy i parę porządnych kolumn. Jeśli zależy nam na efektownym...

Bannery boczne

Komentarze

Luk
Dla mnie super, czekałem na Qubuz.... Długo, ale są już w PL. Zarobki dla artystów większe, aplikacja fajnie chodzi w porównaniu do konkurencji. Baza artystów n...
Artur
No cóż gramofon dla bardzo mało wymagających moim zdaniem bez sensu. Sama waga mówi za siebie. 3 kg może ważyć talerz, a nie caly gramofon. Ktoś kto kupi taki m...
Bolo
Wygląda jak Rega Naia z Temu.
skonsternowany
Franco Serblin, legendarny i nieżyjący już założyciel firmy przewraca się w grobie. Po pierwsze dlatego, że został "wygumkowany" ze wszystkich materiałów firmow...
Jakub
Z tego co Pan napisał, czyżby najlepsze Sonusy robił teraz Xavian?

Płyty

Madonna - Ray of Light

Madonna - Ray of Light

Jedni artyści przez całą karierę konsekwentnie rozwijają jeden styl, stopniowo udoskonalając swoje brzmienie, inni zaś co kilka lat próbują wymyślić...

Newsy

Tech Corner

Najbardziej obiecujące i rewolucyjne formaty audio, które nie przetrwały próby czasu

Najbardziej obiecujące i rewolucyjne formaty audio, które nie przetrwały próby…

Przez wieki jedynym sposobem na delektowanie się muzyką było udanie się osobiście na koncert, recital lub jakiś mniejszy występ. Oczywiście zwykłemu zjadaczowi chleba nie dane było usłyszeć niczego oprócz karczemnych zespołów biesiadnych. Na takie ekscesy jak pełnoprawny koncert w operze, teatrze lub sali koncertowej pozwolić sobie mogli jedynie najbardziej zamożni,...

Nowości ze świata

  • Some pieces of audio equipment have long since transcended their original purpose to become genuine pop culture icons. The Technics SL-1200 is one of the finest examples. Introduced in 1972 as an advanced turntable for discerning music enthusiasts, it eventually...

  • JBL has introduced a new generation of one of its most distinctive wireless speakers. The Pulse 6 is the latest version of a portable device that does more than just play music - it also doubles as an eye-catching lamp,...

  • Retro-inspired hi-fi equipment is enjoying something of a renaissance. Manufacturers are increasingly revisiting designs from decades past, and few things evoke the golden age of stereo quite like a pair of large standmount speakers with generously sized woofers. French manufacturer...

Prezentacje

Muzyka dla pokoleń - Bryston

Muzyka dla pokoleń - Bryston

Przeglądając strony internetowe i katalogi firm zajmujących się produkcją audiofilskiego sprzętu, prawie zawsze zaglądam do zakładek opisujących ich historię i filozofię. Dziś podobno już niewielu ludzi zwraca na to uwagę, ale prawdziwi hobbyści na pewno interesują się wszystkim, co wiąże się ze sprzętem hi-fi. Sęk w tym, że nie każda...

Poradniki

Listy

Galerie

Dyskografie

Wywiady

Marcin Ostapowicz - JPLAY

Marcin Ostapowicz - JPLAY

Cyfrowe audio przeszło w ostatnich latach niesamowitą drogę. Kiedyś wystarczał komputer, skromna kolekcja plików na dysku i DAC podłączony przez...

Popularne artykuły

Vintage

Nakamichi TX-1000

Nakamichi TX-1000

Japońska firma znana przede wszystkim z produkcji bardzo dobrych magnetofonów kasetowych swego czasu zaznaczyła także swoją obecność na rynku gramofonów...

Słownik

Poprzedni Następny

Trioda

Jest to najprostszy i jednocześnie najstarszy rodzaj lampy elektronowej, a jednocześnie najbardziej audiofilski (a przynajmniej wielu tak uważa). Trioda umożliwia sterowanie przepływem elektronów z katody do anody poprzez zmianę napięcia...

Cytaty

AnnaKamienska.png

Strona używa plików cookie zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Dowiedz się więcej na temat danych osobowych, zapoznając się z naszą polityką prywatności.