Witam serdecznie. Piszę do Państwa z prośbą o poradę. Pod wpływem bardzo ciekawej recenzji pana Tomasza Karasińskiego, postanowiłem nabyć słuchawki Meze 99 Neo. Przy okazji, chciałbym podziękować za niezmiernie rzeczowy, ale i przystępny sposób, w jaki pan Tomasz odniósł się do tematu. Ale do rzeczy. Jako osoba kochająca muzykę, ale średnio zorientowana w tematach audiofilskich, chciałbym zapytać o dwie sprawy. Posiadam zestaw, który nie jest być może szczytem marzeń, ale na moje potrzeby zupełnie wystarcza, a mianowicie odtwarzacz Marantz CD5005 oraz wzmacniacz PM6006. Zazwyczaj słucham muzyki na głośnikach Bowers & Wilkins 685 S2, które również zaspokajają moje potrzeby. Zastanawiam się jednak czy ma sens szukanie dedykowanego wzmacniacza słuchawkowego do takiego zestawu, a jeśli tak, to jakiego. Słucham dość dużo muzyki elektronicznej i filmowej. Kiedy podłączam moje Meze do wzmacniacza, jestem zadowolony z efektu, ale wiem również, że odpowiednio dobrany wzmacniacz słuchawkowy potrafi wydobyć ze słuchawek jeszcze lepsze brzmienie. Czytałem sporo dobrego o wzmacniaczu Schiit Magni 3. Myślałem również o wzmacniaczach przenośnych typu hybrydowego. Wydają się dość praktycznym rozwiązaniem. Pytanie tylko czy warto inwestować w taki sprzęt przy zestawie, który posiadam. Moje drugie pytanie dotyczy kabla to tych słuchawek. Na stronie producenta można nabyć dwa rodzaje kabla, który w założeniu ma dodatkowo uprzyjemniać doznania słuchowe. Ciekawi mnie czy mieliście Państwo okazję je testować i czy jest to zabieg warty wydanych pieniędzy. Z góry dziękuję za odpowiedź na moje pytania oraz przepraszam jeśli wydały się nieco naiwne lub amatorskie. Serdecznie pozdrawiam!

Szanowni Państwo, jestem audiofilką i nurtruje mnie pewne pytanie dotyczące użytkowania wzmacniacza słuchawkowego, który jednocześnie posiada przetwornik cyfrowo-analogowy (DAC). Jest to urządzenie marki Audio gd, model Master 11. Czy lepiej, to znaczy bardziej prawidłowo powinno się używać go w połączeniu z komputerem (w moim wypadku jest to MacBook Air), czy może lepiej będzie podłączyć go do streamera? A streamer również posiadam, jest to Pioneer N-50AE. Z tego, co zdążyłam się zorientować, bardziej audiofilskim rozwiązaniem jest używanie wzmacniacza słuchawkowego poprzez podłączenie go do streamera, a dodam jeszcze, że przede wszyskim słucham muzyki z TIDAL-a, więc wydaje mi się, że taki system powinien dać mi lepsze brzmienie, ale z kolei w sieci ciągle widzę, że audiofile połączają swoje wzmacniacze słuchawkowe do komputerów. Co powinnam wybrać - komputer czy streamer? Byłabym Państwu bardzo wdzięczna za odpowiedź.

Dzień dobry. Piszę do Państwa w sprawie dwóch testowanych wzmacniaczy przez Pana Tomasza Karasińskiego. Chodzi o integry Pathos Logos MKII i Ars-Sonum Filarmonia SK. Czy któryś z tych dwóch wzmacniaczy wykazał się lepszym stosunkiem jakości do ceny? W teście Pathosa można wyczytać, że czasem jest w stanie konkurować z niejedną dwa razy, a nawet dwa i pół raza droższą konstrukcją, natomiast nie znalazłem punktów odniesień z wyższych pułapów cenowych, do których byłby porównywany Ars-Sonum, ani też innych treści mogących sugerować jak jest on wyceniony względem konkurencji. Z góry dziękuję za pomoc. Pozdrawiam!

Szanowni Państwo, jestem czytelnikiem Państwa magazynu. Często odwiedzam i czytam Państwa stronę, a przede wszystkim testy sprzętu hi-fi. Cenię sobie to, że opisujecie je w sposób konkretny i rzeczowy, a to bardzo ułatwia w podjęciu decyzji o zakupie. Wiem, bo kupiłem wzmacniacz zintegrowany NAD C368, który w tym momencie gra z kolumnami DALI Opticon 6. Na Państwa stronie przeczytałem doskonałą recenzję wzmacniacza mocy NAD C268 w której napisano że alternatywnie C268 można sparować ze wzmacniaczem zintegrowanym NAD C368 i w przypadku zmostkowania obu jednostek w trybie mono uzyskać 300 W mocy na kanał. Interesowałoby mnie zakup C268 i zwiększenie mocy poprzez połączenie takiego zestawu i stworzenie grającego monobloku. I tutaj pojawia się prośba z mojej strony, czy możecie mi pomóc w jaki sposób mogę połączyć te dwa NAD-y? Jakich wejść i wyjść oraz kabli użyć? Niestety nie za bardzo rozumiem ten temat w sprawach połączeniowych.Czy mogliby mi Państwo pomóc i napisać to w punktach lub przesłać jakiś schemat jak to połączyć? Byłoby to dla mnie bardzo pomocne. Z góry bardzo dziękuję i pozdrawiam.

Szanowni Państwo, z zaciekawieniem przeczytałem Państwa recenzję kolumn podstawkowych Jean Marie Reynaud Lucia oraz Fyne Audio F500 i właśnie takie monitory, w budżecie do 3000 zł, leżą w kręgu moich zainteresowań. Tak się złożyło, że ze sprzętem audio przenoszę się do pomieszczenia o powierzchni 14,5 metrów kwadratowych i niestety moje dotychczasowe kolumny są do niego "za duże". Jako, że sytuację traktuję jako przejściową i nie chcę zbyt dużo inwestować, moją uwagę zwróciły te dwa modele kolumn, które za niewygórowaną cenę oferują bardzo przyzwoite brzmienie. Miałem też w systemie na testach pożyczone od kolegi Opery Prima i to brzmienie najbardziej przypadło mi do gustu, ale niestety w aktualnej sytuacji cena przekracza mój budżet dwukrotnie. Fyne Audio F500 miałem wypożyczone za kaucją z salonu, były chyba niewygrzane, ale zabrzmiały bardzo dobrze, z fantastyczną przestrzenią, chociaż miałem wrażenie ich niedosterowania. Wspominali Państwo w recenzji, że wymagają poważnego potraktowania dobrym sprzętem. U mnie taki jest - kilkukrotnie droższy od kolumn wzmacniacz lampowy OTL (bez transformatorów wyjściowych) o mocy około 10 W na kanał. O ile w przypadku monitorów Opery spokojnie to wystarczyło, o tyle z Fyne Audio odniosłem wrażenie, że dźwięk był spowolniony, a z Państwa ich opisu wynika, że było wręcz odwrotnie. Producent zaleca minimum 30 W na kanał i coś w tym musi być. Chyba, że - jak zasugerował mi kolega, który trochę się na tym zna - mogą to być też budżetowe elementy w zwrotnicy (polipropyleny). No ale nie będę modował od razu nowych kolumn, chociaż według kolegi mają tak zwany potencjał. Stąd moje pytanie do Państwa w sprawie monitorów JMR Lucia. Nie mam możliwości ich wypożyczenia, a skuteczność mają umiarkowaną i nie jestem pewny czy mój wzmacniacz da im radę. Pozdrawiam!

Kiedy myślimy o ulepszeniu swojego zestawu hi-fi, zwykle koncentrujemy się na wymianie jednego z jego elementów - kolumn, wzmacniacza, źródła lub okablowania. Często jednak nie zdajemy sobie sprawy z tego, że z posiadanego sprzętu moglibyśmy wycisnąć znacznie więcej zerowym kosztem. Niektórzy są tego świadomi, ale zwyczajnie brakuje im na to czasu. Raz kupiona i zainstalowana elektronika stoi zawsze w tym samym miejscu, odtwarza muzykę z tego samego źródła i pracuje na takich samych ustawieniach. Wielu audiofilom wydaje się, że skoro podłączyli całą tę aparaturę zgodnie z instrukcją obsługi, a nawet zainstalowali na komputerze sterownik dla swojego przetwornika lub pobrali ostatnią aktualizację oprogramowania streamera, nic więcej nie da się zrobić. Tymczasem jakość brzmienia systemu stereo mogą poprawić nawet drobne rzeczy, które zrobimy za darmo. Trzeba tylko wiedzieć gdzie ich szukać.

Od dłuższego czasu przyglądam się grupom zakładanym przez audiofilów na portalach społecznościowych i powszechnemu już zjawisku szukania porad i informacji o wybranych urządzeniach nie w działających od wielu lat magazynach, nie na stronach prowadzonych przez ekspertów, nie u doświadczonych sprzedawców i instalatorów, ale w gronie amatorów. O ile rozumiałem jeszcze udzielanie się na forach i grupach dyskusyjnych dla zabicia czasu, tak zupełnie nie byłem w stanie pojąć, że ktoś mógłby traktować wpisy anonimowych ludzi zupełnie serio. Wiadomo, że w sieci ludzie wymieniają się najróżniejszymi doświadczeniami. Piszą recenzje książek, dzielą się swoimi pomysłami na urządzenie sypialni, wstawiają swoje przepisy na żurek i filmy ze sprawdzonymi patentami na szybkie mieszanie kleju do glazury. Najczęściej robią to hobbystycznie. O ile jednak książka może okazać się nudna, a żurek niedobry i nikt nie będzie z tego powodu płakał, tak kupno audiofilskiego wzmacniacza lub kolumn na podstawie wpisu anonimowego gościa z grupy dyskusyjnej wydaje się co najmniej ryzykowne. Postanowiłem jednak przyjrzeć się sprawie bliżej, a potem zadać sobie jedno, bardzo ważne pytanie - dlaczego mielibyśmy ufać testom publikowanym w specjalistycznych czasopismach, portalach i blogach? I wiecie co? Nie mam zielonego pojęcia.

Z badań i raportów dotyczących udziału poszczególnych nośników i platform w rynku muzycznym wynika, że pliki i serwisy streamingowe wyprzedzają konkurencję o kilka okrążeń. Temat nośników fizycznych wydaje się zamknięty i nawet ogarniająca cały świat moda na winyle i gramofony nie jest w stanie odwrócić losów tej wojny. O ile jednak melomani od dawna mogą już słuchać plików w jakości studyjnej, a serwisy streamingowe oferują wygodny, szybki dostęp do milionów utworów, które możemy odtwarzać nawet za pomocą smartfona, z punktu widzenia audiofila sytuacja nie jest jeszcze całkowicie ustabilizowana. Jeżeli bowiem, ciesząc się wygodnym dostępem do ulubionej muzyki, chcemy także uzyskać wysokiej klasy brzmienie, zaczynają się schody. Zarówno od strony sprzętu, jak i kluczowej w całym tym procesie warstwy software'owej, wszystko jest w tym momencie mocno rozczłonkowane. Jedna firma wspiera takie serwisy, inna drugie. Jeden producent ma swoją własną aplikację do odtwarzania muzyki, a inny polega na zewnętrznych systemach, jak Spotify Connect. Jakość dostępnego materiału też bywa bardzo różna. Ciężko nad tym zapanować i uzyskać konkretne dane dotyczące jakości odtwarzanych plików, w związku z czym czasami już nie wiadomo czego tak naprawdę słuchamy. Do przeglądania plików trzeba użyć jednej aplikacji, a do obsługi serwisów streamingowych lub radia internetowego - innej. Wprowadzając na rynek streamery i inne urządzenia wyposażone w łączność sieciową, wielu producentów elektroniki spodziewało się, że pojawienie się różnego rodzaju usług i aplikacji stworzonych z myślą o audiofilach jest tylko kwestią czasu. Wszystkie elementy tej układanki były przecież rozłożone na podłodze. Wystarczyło je pozbierać, uporządkować i zbudować z nich system, o którym wszyscy marzyli. Problem w tym, że nikt specjalnie nie palił się do tej roboty, w związku z czym większość producentów sprzętu inwestowało we własne aplikacje, a klienci wciąż nie mogli doczekać się jednego, spójnego systemu łączącego całe ich muzyczne środowisko, cały plikowo-streamingowy świat w jedną całość. W końcu ich modły zostały jednak wysłuchane - zadania podjęła się nowojorska firma Roon Labs, a jej oprogramowanie podbija świat audiofilskiego streamingu.

Witamy w latach dwudziestych! Matko jedyna, jak to brzmi... No nic, jesteśmy starsi. Ale czy mądrzejsi? Tutaj, jak zwykle, zdania są podzielone. Patrząc na siebie, mam spore wątpliwości. Kolejny rok jest jednak kolejną okazją, aby spróbować raz jeszcze i pokonać trudności, których nie zdołaliśmy przezwyciężyć w tym minionym. W kalendarzowym okienku poprzecinanym świętami i weekendami warto znaleźć odrobinę czasu dla siebie i zastanowić się jak mogłoby wyglądać dwanaście kolejnych miesięcy, gdyby wszystko układało się po naszej myśli, a wiatr zawsze wiał nam w żagle. Koniec dekady to zawsze czas podsumowań. Nie chciałbym jednak czegoś takiego robić, bo po pierwsze jest to tylko powtarzanie tego, co wszyscy już widzieliśmy i przeżyliśmy, po drugie - nie wiem co dokładnie miałbym wybrać i jakimi kryteriami się kierować, a po trzecie - nie lubię tkwić w przeszłości. Od czasu do czasu mogę wybrać się na wycieczkę we własne wspomnienia, ale tam wszystko jest już zrobione, poukładane i zaspawane. Na teraźniejszość i przyszłość mam jeszcze jakiś wpływ, a jeśli spoglądanie w przeszłość czegokolwiek mnie uczy, to tego, że warto z tych możliwości korzystać. W próbach przewidywania wypadków niektórzy nie widzą najmniejszego sensu, jednak ja uważam, że nawet jeśli żadne z naszych marzeń się nie spełni, dobrze jest wybiec myślami do przodu i przeanalizować różne scenariusze - tak, jak podczas długiej wędrówki warto czasami zrobić sobie przerwę, zejść z udeptanego szlaku, wdrapać się na najbliższy pagórek i rozejrzeć się dookoła. Pod koniec minionego roku tak właśnie zrobiłem, a oddając się słodkiemu lenistwu mimowolnie zacząłem zastanawiać się jak będzie wyglądał nowy rok z perspektywy audiofila. Nuda? Możliwe, dlatego zainteresowanych od razu ostrzegam, że moje przemyślenia będą długie, trochę chaotyczne, raz pełne optymizmu i wiary w mądrość ludzi oddających się temu samemu hobby, a raz niepokojące i pełne sygnałów ostrzegawczych. Zróbcie z nimi co chcecie, pamiętając, że jestem tylko chłopakiem ze wsi i nie pozjadałem wszystkich rozumów (choć na pierwszy rzut oka widać, że próbowałem).

Kolejna edycja Audio Video Show przeszła do historii. Było jak zwykle. Tu trochę lepiej, tam trochę gorzej, ale z grubsza rzecz biorąc dokładnie tak samo, jak w latach ubiegłych. Jak słusznie zauważył organizator wystawy, dodanie jednego pokoju nie ma absolutnie żadnego znaczenia jeśli chodzi o ogólny kształt imprezy. I choć pod względem liczby wynajętych sal była to największa edycja w historii, odnoszę wrażenie, że etap bicia rekordów mamy już za sobą, a dalszy rozwój imprezy będzie możliwy jedynie na płaszczyźnie jakościowej. Skoro o tym mowa, w tym roku zauważyłem kilka zjawisk napawających optymizmem. Pierwsze to delikatny, ale widoczny wzrost liczby audiofilów, których w zeszłym roku jakby wywiało. Teraz słyszałem więcej rozmów o kablach i wzmacniaczach, a mniej o korkach pod stadionem i celebrytach rozdających autografy. Drugą ważną nowością było pojawienie się zwiedzających z zagranicy. Nie mam tu na myśli dziennikarzy ani konstruktorów kolumn, bo ci przyjeżdżają do Warszawy od wielu lat, ale dystrybutorów sprzętu audio z Japonii czy właścicieli sklepów z hi-endową elektroniką z Hiszpanii. Ludzi, którzy chcą zrobić biznes. Dotychczas prawie się ich nie widywało, a w tym roku było ich znacznie więcej i mam wrażenie, że byli ze swoich łowów zadowoleni. Trzeci optymistyczny akcent to świadoma rezygnacja sporej części wystawców z ekstremalnego hi-endu na rzecz sprzętu ze średniej półki. W ubiegłych latach takie urządzenia były w odwrocie, zepchnięte przez systemy za miliony złotych i głośniki bezprzewodowe dla nastolatków. Teraz wróciły, co niesamowicie mnie cieszy. Nawet nie zastanawiam się czy są to kolumny za pięć czy dwadzieścia tysięcy złotych. Ważne, że nie za pięćset - złotych lub tysięcy. Przekładając to na język dźwięku, po kilku latach walenia w pysk buczącym basem i wynaturzoną górą, Audio Video Show zaczęło wreszcie grać średnicą. Wciąż jeszcze trochę nieśmiało, ale już zdrowo.