Droga Redakcjo, jestem Waszym czytelnikiem od wielu lat. Cieszę się, że grupa entuzjastów dobrej muzyki i sprzętu audio jest tak zaangażowana w projekt StereoLife. Będę wdzięczny za pomoc w doborze kolumn. Mam kolumny podstawkowe, lecz brakuje mi trochę dolnego pasma ponieważ moje Castle nie schodzą poniżej 50 Hz. Rozważam zakup kolumn Pylon Audio Topaz 20 lub Opal 20. Oba modele były recenzowane przez Redakcję. Posiadam pokój o powierzchni 20 m2, wzmacniacz NAD C326 i odtwarzacz CD Arcam Alpha 5+. Słucham głównie bluesa i blues-rocka. Będę wdzięczny za pomoc w doborze kolumn. Serdecznie dziękuję za pomoc.

Witam serdecznie. Proszę o pomoc w wyborze kolumn do amplitunera Yamaha R-N602. Kolumny będą grały w pomieszczeniu o powierzchni około 13-14 m2, w związku z czym zastanawiałem się w zasadzie nad dwoma modelami marki Pylon Audio - Opal 20 lub Opal 23. Producent podaje, że Opal 20 odpowiednio nagłośni pomieszczenie do 20 m2, a opal 23 od 20 m2 wzwyż. Problem w tym, iż jestem posiadaczem systemu mikro Philipsa z kolumnami monitorami o mocy 60 W - takiej samej, jaką dysponują Opale 20 - i powiem szczerze, że mocy to to raczej nie ma. W każdym razie mniej, niż się spodziewałem. Chętniej wybrałbym Opale 23 w myśl zasady, że nadwyżki mocy nigdy za wiele. Choć podobno idąc tą drogą, mogę mieć problem z kontrolą nad zbyt obfitym basem. Dodam (choć chyba nie muszę), że jestem laikiem w tej dziedzinie. Bardzo proszę o obiektywną poradę. Pozdrawiam!

Szanowna Redakcjo, jestem zainteresowany zakupem kolumn podłogowych Pylon Audio Opal 20 lub Topaz 20. Powyższe modele charakteryzują się podobnymi parametrami technicznymi (dwudrożne, efektywność, pasmo przenoszenia, moc, masa, rozmiar woofera). Kolumny te były testowane na łamach portalu StereoLife, tak więc są Państwu bardzo dobrze znane. Będę wdzięczny za informacje na temat różnic w ich brzmieniu (równowaga tonalna, rozdzielczość, barwa, spójność, muzykalność, dynamika, głębokość i szerokość sceny). Celem uzupełnienia, powierzchnia pokoju odsłuchowego to 18 m2, preferowana muzyka to blues, blues rock i southern rock. Adekwatnie do wieku posiadam sprzęt vintage - wzmacniacz zintegrowany Arcam Delta 290 i odtwarzacz CD Arcam Delta 270. Serdecznie dziękuję za okazaną życzliwość i pomoc w doborze kolumn. Pozdrawiam!

W dniach 10-12 maja w centrum targowo-kongresowym Ptak Warsaw Expo w Nadarzynie odbyła się wystawa Electronics Show 2019. Druga edycja imprezy, której głównym partnerem jest MediaMarkt, przyciągnęła zdecydowanie więcej firm z branży elektronicznej, zagranicznych gości, dziennikarzy i oczywiście zwiedzających. Zgodnie z informacjami podanymi przez organizatorów, uczestnikom tegorocznych targów udostępniono 50000 metrów kwadratowych powierzchni wystawowej, którą zajęło 350 eksponentów. Rozwijające się w szybkim tempie pokazy odwiedziło 32943 osób, a w trakcie trzech dni zaprezentowano ponad 100 premierowych urządzeń i technologii. Jak nietrudno się domyślić, impreza została stworzona na wzór największych na świecie targów elektroniki użytkowej, w związku z czym otwartą przestrzeń przestronnych hal Ptak Warsaw Expo podzielono na strefy, z których każda została wyposażona w najnowszy i najciekawszy sprzęt z danej dziedziny. Dzięki temu każdy gość zainteresowany smartfonami, dronami, sprzętem fotograficznym, gamingowym czy pojazdami elektrycznymi mógł znaleźć tu coś dla siebie. Jeśli dodać do tego różnego rodzaju spotkania i wykłady, startupy prezentujące zupełnie nowe rozwiązania i całą otoczkę tego ogromnego zlotu miłośników szeroko pojętej elektroniki, można było liczyć na wiele godzin rozrywki. A czy pośród dronów, inteligentnych lodówek i elektrycznych samochodów znalazło się miejsce na audiofilski sprzęt stereo?

W ubiegły weekend w Monachium odbyła się najważniejsza wystawa sprzętu audio w Europie. Impreza organizowana przez High End Society przyciąga do stolicy Bawarii melomanów i audiofilów z całego świata. W odróżnieniu od innych imprez tego typu, High End Munich jest traktowany przede wszystkim jako miejsce spotkań ludzi z branży audio. W kilku piętrowych halach można spotkać założycieli największych firm zajmujących się produkcją hi-endowej aparatury, konstruktorów kolumn, wzmacniaczy i gramofonów, specjalistów od nawijania transformatorów, dystrybutorów, dealerów, dziennikarzy, blogerów i setki innych ludzi, którzy w ten czy inny sposób uczestniczą w tym wielkim zlocie złotouchych. Choć dla audiofilów z różnych zakątków naszej planety równie ważne są inne wystawy, takie jak chociażby amerykański CES, Rocky Mountain Audio Fest czy AXPONA, brytyjski Bristol Show, berlińska IFA, Hong Kong AV Show czy bardzo dobrze znane nam targi Audio Video Show, High End wciąż jest nie do pokonania jeśli chodzi o liczbę i format odbywających się tu premier. Co więcej, mówimy tu tylko o sprzęcie audio. Nie mają tu wstępu żadne tandetne zabawki, telewizory, pralki i lodówki. Stoiska na parterze i sale odsłuchowe na piętrach zwiedzają ludzie, których ani trochę nie szokują kable w cenie kilkunastu tysięcy euro. Za zamkniętymi drzwiami odbywają się natomiast ważne spotkania, szkolenia i intensywne rozmowy biznesowe, w wyniku których przez najbliższych kilka miesięcy branża audio ma czym żyć i o czym plotkować. Najważniejsze z punktu widzenia postronnego obserwatora są oczywiście nowe urządzenia i nowe marki, z których wiele ma szansę na stałe zagościć na tej scenie. W Monachium są ich oczywiście setki, jeśli nie tysiące. Praktycznie każda firma biorąca udział w wystawie przywozi ze sobą kilka nowych produktów, jednak nie wszystkie aż tak mocno nas interesują. Niektóre z nich na pewno nie trafią na polski rynek. Inne być może kiedyś się pojawią, ale ze względu na zaporową cenę, tylko nieliczni audiofile będą mieli szansę ich posłuchać. Tak czy inaczej, warto wiedzieć o ich istnieniu.

Co przychodzi nam do głowy, kiedy myślimy o Francji? Wiadomo - świetna kuchnia, doskonałe wina i sery, luksusowe perfumy, nowoczesna architektura, pokazy mody, festiwale filmowe, słynni malarze i wiecznie zakorkowane uliczki Paryża. Dla amatorów sprzętu hi-fi jest to także jeden z najważniejszych krajów na audiofilskiej mapie świata. To właśnie tutaj narodziły się takie marki, jak Triangle, Lavardin, Lecontoure, Atoll, Devialet, Cabasse, Micromega, YBA, Fadel Art czy Jadis. Jeżeli jednak zastanowimy się która francuska firma mogłaby rywalizować o tytuł jednego z największych graczy w segmencie głośników i akcesoriów nie tylko w swojej ojczyźnie, ale także na świecie, odpowiedź może być tylko jedna - Focal. Przedsiębiorstwo, które zaczynało swoją przygodę od skromnych zestawów głośnikowych produkowanych w małej, rodzinnej fabryce, posiada dziś kilka ośrodków produkcyjnych zajmujących razem obszar porównywalny z małą rafinerią. Francuzi zawsze mierzyli wysoko, ale wspinali się na szczyt powoli, rozważnie, z godną podziwu konsekwencją i wytrwałością. Do perfekcji opanowali sztukę projektowania przetworników elektroakustycznych, a także umiejętność wykorzystania ich do budowy gotowych produktów, znakomicie dostosowanych do potrzeb klientów. W audiofilskim środowisku firma wciąż kojarzona jest przede wszystkim z pięknymi, dopracowanymi pod kątem technicznym i wytwarzanymi w całości pod jednym dachem kolumnami głośnikowymi, jednak jej sukcesy na rynku słuchawek, głośników instalacyjnych, profesjonalnych monitorów studyjnych i systemów car-audio każą sądzić, że to jeszcze nie koniec historii. À propos... Czy naprawdę znamy ją tak dobrze, jak nam się wydaje?

Jeżeli muzyką i sprzętem grającym interesujecie się nie od dziś, z pewnością wiecie jak wielki postęp dokonał się w tej dziedzinie na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat. Nie mówię tylko o zawirowaniach związanych z różnymi formami dostarczania dźwięku do naszych domów, ale także o tym, co zmieniło się z punktu widzenia klientów. Nie chciałbym zabrzmieć jak wapniak, ale wcale nie tak dawno zdobycie naprawdę wyjątkowej aparatury hi-fi nie było takie proste. Nawet gdy przystępne cenowo wzmacniacze i odtwarzacze z Japonii lub Anglii sprzedawały się jak świeże bułeczki, dostęp do sprzętu hi-endowego był mocno ograniczony. Podczas gdy audiofile zza żelaznej kurtyny zaczynali się już troszeczkę nudzić, w naszym kraju branża rozwijała się krok po kroku. Przeszła trudną drogę z mroków ciasnej piwnicy aż na sam szczyt. Dziś luksusowych kolumn, wzmacniaczy i gramofonów nie kupuje się w garażu lub zaadaptowanym naprędce magazynie. Salony z audiofilską elektroniką znajdują się w dużych centrach handlowych, przy malowniczych deptakach, w modnych dzielnicach największych polskich miast, ale też w znacznie mniejszych miejscowościach. Możliwości ekstremalnie drogiej elektroniki audio są prezentowane na premierach luksusowych samochodów, pokazach jachtów, dniach otwartych ekskluzywnych apartamentów, w galeriach sztuki i podczas prywatnych koncertów. Pojawia się jednak niepokojące pytanie. A co gdybyśmy chcieli pójść dalej? Wskoczyć na poziom, o którego istnieniu nie wiedzą nawet doświadczeni audiofile? Gdzie jest miejsce na poszukiwanie sprzętu z jeszcze wyższej półki? Postanowiłem poszukać. I chyba je znalazłem.

Nieustannie fascynuje mnie to, jak miłośnicy wysokiej klasy sprzętu audio są postrzegani przez ludzi z zewnątrz, a w szczególności jak osoby nienależące do tego grona próbują ugryźć całe to zjawisko zwane audiofilizmem. Wiele z nich automatycznie stara się doszukać w nim czegoś ekstremalnie dziwnego i nieuzasadnionego. No bo skoro ich zdaniem wydawanie pieniędzy na wymyślną elektronikę i poświęcanie czasu na odsłuchy w pogoni za trudnym do zdefiniowania ideałem nie ma sensu, najwyraźniej trzeba być mocno nienormalnym, aby w ogóle czymś takim się zajmować. Niektórzy uważają to za niegroźne schorzenie. Inni natomiast uparcie drążą temat, próbując udowodnić audiofilom, że wszystkie kolumny, wzmacniacze i gramofony są identyczne, a cała ta machina to spisek mający na celu wyciągnięcie pieniędzy od biednych, naiwnych, albo - co tu się patyczkować - głupich ludzi. Mało to razy czytaliście wywody teoretyków, którzy uważają, że kable nie różnią się między sobą? Pomijając fakt, że teorię tę można obalić w sposób czysto techniczny na wielu różnych płaszczyznach, zawsze wygląda to tak, jakby daltonista wparował do klubu fogoraficznego i przekonywał jego członków, że obiektywy różnią się między sobą tylko rozdzielczością obrazu i jakością wykonania, ale cała reszta to bzdury. Sęk w tym, że nikt nie staje się audiofilem z dnia na dzień. Nasze hobby wynika przede wszystkim z pasji do muzyki i związanej z nią fundamentalnej, praktycznej potrzeby chłonięcia jej w najlepszy możliwy sposób. Bo nie ma muzyki bez dźwięku, i nie ma dźwięku bez muzyki.

Czym powinien kierować się miłośnik sprzętu audio przy wyborze wzmacniacza? Gdyby na tak postawione pytanie można było udzielić prostej i zwięzłej odpowiedzi, pewnie nikt nie zawracałby sobie głowy testami i odsłuchami. Przyjmijmy jednak, że mamy już pewne rozeznanie w temacie, a z długiej listy dostępnych na rynku modeli chcemy wybrać kilka, może kilkanaście konstrukcji, którym chcielibyśmy przyjrzeć się bliżej. W pierwszej kolejności przyjdą nam do głowy dość oczywiste pytania. Czy bardziej skłaniamy się ku purystycznym konstrukcjom analogowym czy piecykom z bogatym wyposażeniem? Czy szukamy wzmacniacza lampowego, tranzystorowego czy hybrydowego? Zwrócimy uwagę na gniazda i funkcje, moc wyjściową, a być może i inne parametry, jak pasmo przenoszenia, zniekształcenia, odstęp sygnału od szumu czy współczynnik tłumienia. W pewnym momencie pojawi się jednak kolejne fundamentalne pytanie - w jakiej klasie powinien pracować nasz nasz wymarzony wzmacniacz? Zdecydujemy się na purystyczną konstrukcję klasy A, bardziej wydajny układ klasy AB, a może nowoczesną integrę lub końcówkę mocy klasy D? Co jeśli trafimy na coś bardziej egzotycznego, jak na przykład klasa AA, XD lub V? Co jeśli w ogóle nie mamy pojęcia o co chodzi, na czym polegają różnice między tymi klasami i co może to dla nas oznaczać? Cóż, nie pozostaje nam nic innego, jak poświęcić trochę czasu na zgłębienie tego zagadnienia, wrócić do tematu z większymi zasobami wiedzy i zbadać jak teoria sprawdza się w praktyce.

Jak wyglądał świat w marcu 1979 roku? Andrzej Wajda kręcił "Panny z Wilka". Jan Paweł II był papieżem niecałe pół roku. Prezydentem USA był Jimmy Carter. W Nowym Jorku urodziła się Norah Jones. Atari wypuściło na rynek komputery Model 400 i Model 800. W salonach samochodowych pojawiły się Peugeot 505, Lancia Delta i Mercedes-Benz W126. Przemysł audio-video powoli przenosił się natomiast do ery cyfrowej, a w szczególności do nagrywania optycznego. Po pionierskiej pracy z optycznym odtwarzaczem wideo we wczesnych latach siedemdziesiątych, laboratorium Philipsa od kilku dobrych lat rozwijało już projekt dotyczący opracowania cyfrowego optycznego dysku audio z systemem korekcji błędów. 8 marca 1979 roku holenderski koncern zademonstrował międzynarodowej prasie 11,5-cm dysk optyczny i odtwarzacz Compact Disc. Demonstracja pokazała, że cyfrowe zapisywanie dźwięku na takim nośniku jest możliwe i pozwala na odtwarzanie sygnałów audio w bardzo wysokiej jakości. Inżynierowie pracujący nad tym rozwiązaniem zapewne wyobrażali sobie, że w niedalekiej przyszłości pojawią się inne, lepsze formaty. Czy byli świadomi, że ich wynalazek przeżyje tak długo, a w 2019 roku wciąż będzie dominującym standardem wśród fizycznych nośników audio?