Producenci gramofonów od lat starają się zminimalizować wpływ drgań zewnętrznych na odczyt sygnału z płyty, który - bądź co bądź - też jest drganiem. Tworzą maszyny oparte na sub-chassis i wykonują coraz cięższe talerze, co przy okazji sprzyja równomierności obrotów. Niektórzy stosują też dociski, które mają zwiększyć masę talerza i unieruchomić płytę, aby jej własne drgania powstałe przez ruch igły w rowku zostały jeszcze dokładniej stłumione przez większą integrację z talerzem. Wadą takiego rozwiązania jest nierównomierne rozłożenie sił dociskających, które silnie działają przy osi obrotu, a wraz z oddalaniem się w kierunku brzegu płyty stają się coraz mniejsze. Co zrobić żeby docisnąć winylowy krążek do talerza? Może należałoby go raczej przyssać?

W wywiadzie z Paolo Tezzonem poruszyliśmy temat jubileuszowych produktów. Nasz rozmówca nie chciał jeszcze nic zdradzić, ale wystarczyło poczekać kilka dni i wszystko stało się jasne. Włoska wytwórnia przygotowała dla siebie i swoich fanów limitowaną edycję zestawów podstawkowych Extrema. Dla miłośników marki Sonus Faber nazwa ta ma mniej więcej tę samą rangę, co GTO, Enzo czy Daytona. To jeden z kultowych modeli, oryginalnie zaprezentowany w 1991 roku. Niektórzy przypuszczali, że firma postanowi odtworzyć jedną ze swoich słynnych konstrukcji w niemal niezmienionej formie, ale konstruktorzy postanowili pójść dalej i stworzyć model całkowicie futurystyczny. Kanciaste kształty, mnóstwo nierównoległych płaszczyzn, elementy z włókna węglowego i cierpliwie obrabianego metalu, a na końcu drewno wyglądające tak, jakby było tylko ozdobą tej całej układanki.

W warszawskim salonie firmowym marki Marantz odbyła się dziś polska premiera usługi WiMP HiFi. Konferencja prasowa miała dość kameralny charakter, a jej gościem honorowym był Pål Bråtelund, który zajmuje się rozwojem produktów i różnymi kwestiami technicznymi związanymi z funkcjonowaniem tego serwisu streamingowego. Jeśli w ogóle nie wiecie o co chodzi, to sprawa jest wyjątkowo prosta - od tej chwili w naszym kraju można założyć konto w serwisie, w którym muzyka dostarczana jest do klienta przez sieć w bezstratnej jakości. Koniec dyskutowania o tym, że streaming to wygodnictwo, że każde nowe rozwiązanie przynosi coraz słabszą jakość brzmienia itd. WiMP ma też kilka ciekawych pomysłów na to, aby wraz z dostępem do bezstratnej muzyki przywrócić pewne rytuały i ogólny klimat towarzyszący odsłuchom z fizycznych nośników.

[English version] Sonus Faber to jedna z najlepiej rozpoznawalnych marek jeśli chodzi o wysokiej klasy zestawy głośnikowe. Manufaktura założona przez charyzmatycznego Franco Serblina zbudowała swą renomę na konstrukcjach podstawkowych. Masywne monitory wykończone drewnem i skórą zaskarbiły sobie sympatię audiofilów z całego świata, w stosunkowo szybkim czasie wynosząc niewielką fabrykę do rangi kuźni dzieł sztuki. Nie trzeba nawet znać się na przetwornikach i kablach, aby dostrzec kunszt włoskich projektantów i rzemieślników. Jeszcze kilka lat temu oferta Sonusa była dość stabilna. W katalogu można było wyróżnić trzy główne linie. Topowe modele zmieniały się rzadko, natomiast nieco większy ruch panował w niższych seriach. Od kilku lat firma przeżywa renesans, ponieważ w jej ofercie sukcesywnie pojawiają się nowe modele, a na stronie nadal trwa odliczanie dni do kolejnej premiery. Poczynania wytwórni śledzą nie tylko jej fani i audiofile, ale także konkurencja. Całe to zamieszanie stanowi doskonały pretekst, aby porozmawiać z człowiekiem napędzającym prace nad nowymi modelami.

Na przestrzeni lat Marantz wyprodukował mnóstwo tunerów radiowych i amplitunerów, w których wyraźnie widać te same geny. Jednym z ciekawszych i bardziej cenionych jest model 2270 produkowany w latach 1971-1975. Piękna obudowa - w tym przypadku uchwycona w wersji drewnianej - kryła w swoim wnętrzu całkiem zaawansowaną elektronikę. Patrząc na zdjęcia wydaje się, że o sukcesie tego modelu przesądził jednak jego wygląd zewnętrzny oraz możliwość bardzo precyzyjnego strojenia. Oprócz poziomej skali i pokrętła Gyro Tuning użytkownik miał do dyspozycji między innymi podświetlane wskaźniki, z którym jeden pokazywał siłę sygnału, a drugi umożliwiał idealne ustawienie częstotliwości. Na przednim panelu znalazło się ponadto sześć pokręteł i dwanaście przycisków podzielonych na trzy grupy.

Na redakcyjną skrzynkę mailową dostajemy sporo informacji o nowych teledyskach. Wiele z nich mija się z naszym poczuciem estetyki, więc nie wstawiamy ich na stronę, ale tym klipem po prostu musieliśmy się podzielić. Czy zastanawialiście się kiedyś, jak muzykę odbierają osoby niesłyszące? Czy taki temat w ogóle gdzieś u nich istnieje, czy oglądają teledyski, czytają teksty piosenek, a może nawet starają się odbierać muzykę za pomocą innych zmysłów? Podobno kiedy Ludwig van Beethoven zaczął tracić słuch, obciął nogi swojego fortepianu i nauczył się rozpoznawać dźwięki na podstawie wibracji desek podłogi. Niektórzy artyści nie oczekują od niesłyszących odbiorców takiego poświęcenia i starają się ułatwić im kontakt ze swoją sztuką. Tak zrobił właśnie zespół Video we współpracy z grupą Młodzi Migają Muzykę.

Primare to jedna z marek, które w świadomości polskich audiofilów są obecne od dawna. Firma została założona w połowie lat osiemdziesiątych przez Benta Nielsena. Jego celem było udowodnienie, że wysokiej klasy sprzęt audio może nie tylko dobrze grać, ale też znakomicie wyglądać. Oba te postulaty zawsze w historii firmy znakomicie się uzupełniały. W Polsce marka przez długi czas była kojarzona z innym skandynawskim producentem elektroniki - Coplandem. To pewnie dlatego, że obie firmy współpracowały z koncernem Xena Audio, a przez dłuższy czas miały również tego samego dystrybutora. W 1996 roku siedziba Primare została przeniesiona do Szwecji, a do załogi dołączył Lars Pedersen. W dużej mierze to właśnie on był odpowiedzialny za narodziny serii 20 i 30, które - w odmłodzonych wersjach - do dziś stanowią trzon oferty skandynawskiej firmy. Trzy lata później zespół powołał kolejnego zawodnika - Björn Holmqvista. Od tego momentu dzieje marki usłane są już samymi premierami nowych produktów. Tak przynajmniej wygląda to z zewnątrz, a jak sytuacja prezentuje się od środka?

W dzisiejszych czasach marka JVC kojarzy się audiofilom co najwyżej z miniwieżami i radiami samochodowymi, jednak kilka dekad temu w jej katalogu można było znaleźć naprawdę wypasione urządzenia stereo. Japońskim inżynierom oczywiście obce było pojęcie zdrowego minimalizmu, ale z jakością materiałów także się nie ograniczali. Porządny sprzęt musiał się pięknie błyszczeć, ważyć swoje i mieć funkcje, jakich przeciętny użytkownik na pewno nie odważyłby się użyć. Produkowany pod koniec lat siedemdziesiątych amplituner stereofoniczny JR-S501 wygląda tak, jakby ktoś wypisał na kartce różne fajne wynalazki zdobiące panele frontowe audiofilskich urządzeń, a następnie wkomponował je wszystkie w jeden projekt.

Muszę przyznać, że nigdy nie byłem wielkim fanem kaset magnetofonowych ani magnetofonów. Patrząc na nie odczuwam oczywiście pewną nostalgię i przypominam sobie lata młodości, kiedy to jednym z moich ulubionych zajęć było nagrywanie muzyki z radia i robienie własnych składanek. Pamiętam przenośne kaseciaki i przewijanie taśm za pomocą ołówka, ale od czasu pojawienia się płyt kompaktowych nigdy nie wracałem do magnetofonów. Kiedy zobaczyłem na zdjęciu model EL-7, przeszło mi przez myśl, że może jednak coś straciłem. Przyznacie, że maszyna prezentuje się fantastycznie, co w dużej mierze jest zasługą potężnej kieszeni na kasety. Wygląda nienaturalnie? Nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ model ten nie był przeznaczony do odtwarzania zwykłych kaset magnetofonowych, ale taśm w formacie Elcaset. Jeśli nigdy o nim nie słyszeliście, spieszę z wyjaśnieniem.

Na początku marca w warszawskim salonie Hi-Ton odbyła się prezentacja urządzeń amerykańskiej marki Casa Tunes. Firmę założył w 2007 roku niejaki David Krinker, a jej nazwa w bardzo wolnym tłumaczeniu oznacza dom pełen muzyki. Co ciekawe, trzonem działalności przedsiębiorstwa jest współpraca z Microsoftem w zakresie szeroko pojętego projektowania oprogramowania multimedialnego. Dopiero po trzech latach w katalogu pojawiły się urządzenia nakierowane na streaming sygnałów audio. Koncepcja zakładała stworzenie szeregu modeli, które pozwalałyby na zbudowanie klasycznego systemu multiroom przy użyciu kabli, jak również stworzenie pełnej instalacji z wykorzystaniem domowej sieci Wi-Fi. Pomysł najwyraźniej się przyjął ponieważ pierwsze streamery zostały zauważone i docenione przez amerykańskie magazyny specjalistyczne.