W świecie, w którym poszukiwanie idealnych wrażeń dźwiękowych osiągnęło wyżyny, pojawił się rewolucyjny pomysł, który podbija serca i portfele audiofilów na całym świecie - komory odsłuchowe o zerowej grawitacji. Ta awangardowa koncepcja, okrzyknięta "nieważkim doświadczeniem dźwiękowym", szturmem podbiła społeczność audiofilów, obiecując słuchową podróż dosłownie nie z tego świata. Początki komór odsłuchowych o zerowej grawitacji sięgają ekscentrycznego miliardera, Sir Treble'a Cleffingtona IV, który po doświadczeniu wszystkiego, od igieł gramofonowych ze skały księżycowej po audiofilskie diamentowe środki do usuwania woskowiny z uszu, zaczął tęsknić za czymś więcej. Pewnej nocy, gdy unosił się w swoim zbiorniku deprywacji sensorycznej, doznał olśnienia - "A co, jeśli jedyną rzeczą powstrzymującą czystość dźwięku, jest w rzeczywistości sama grawitacja?".

Przez wieki jedynym sposobem na delektowanie się muzyką było udanie się osobiście na koncert, recital lub jakiś mniejszy występ. Oczywiście zwykłemu zjadaczowi chleba nie dane było usłyszeć niczego oprócz karczemnych zespołów biesiadnych. Na takie ekscesy jak pełnoprawny koncert w operze, teatrze lub sali koncertowej pozwolić sobie mogli jedynie najbardziej zamożni, natomiast o prywatnych recitalach dawanych osobiście przez słynnych kompozytorów w dworkach i pałacykach pomarzyć mogły nawet absolutne elity. Kompozycje pisane były z myślą o takich właśnie występach na żywo, ponieważ nikt nie marzył nawet o tym, aby były nagrywane, a potem odtwarzane w nieskończoność. Muzyka była ulotnym medium, którego przekazanie dalej opierało się jedynie na zapisie nutowym, lub nauczeniu melodii nowego pokolenia artystów. Nic więc dziwnego, że świat stanął na głowie, kiedy w końcu w połowie XIX wieku Édouard-Léon Scott de Martinville wynalazł pierwsze urządzenie rejestrujące fale dźwiękowe - fonoautograf, a później Thomas Edison upowszechnił ideę nagrywania i odtwarzania dźwięku swoim znacznie popularniejszym fonografem. Z początku rejestrowano jedynie ludzki głos, jednak dość szybko wynalazcy wpadli na najróżniejsze pomysły nagrywania również całych muzycznych składów. Gdy tylko zaczęły pojawiać się pierwsze komercyjne nagrania muzyczne, melomani czym prędzej zapragnęli posiadać kopie, których mogliby posłuchać w domowym zaciszu, za każdym razem, kiedy tylko najdzie ich ochota. I chociaż technika nieuchronnie prze do przodu, a standardy nagrywania audio zmieniają się niczym w kalejdoskopie, to warto czasem przystanąć, odwrócić się i spojrzeć w przeszłość, w której znaleźć można arcyciekawe przykłady nośników muzycznych.

Regulacja głośności jest jedną z najważniejszych funkcji każdego systemu audio. Prawidłowe działanie tego elementu naszego sprzętu ma ogromny wpływ na przyjemność płynącą z jego użytkowania. Kiedy potencjometr zaczyna tracić swoją funkcjonalność, nawet w niewielkim stopniu, jest to niezwykle kłopotliwe, a może też być niebezpieczne dla innych elementów zestawu, takich jak chociażby kolumny głośnikowe czy słuchawki. Z punktu widzenia audiofila o wiele ważniejsza niż potencjalne usterki jest jednak charakterystyka pracy regulatora głośności i jego wpływ na brzmienie, jednak coraz częściej istotnym czynnikiem jest również to, czy regulacji dokonujemy za pomocą pokrętła, przycisków, pilota zdalnego sterowania, czy może aplikacji zainstalowanej na naszym telefonie. Zagadnienie jest ważne, ale często bywa pomijane. Sami przyznajcie - czy kupując wzmacniacz, amplituner, streamer lub kolumny aktywne, przywiązujecie dużą wagę do tego, w jaki sposób konstruktorzy rozwiązali kwestię potencjometru, jak jest on zbudowany i jak się z niego korzysta? Zgaduję, że nie jest to sprawa priorytetowa. Mimo to dla wielu melomanów niezwykle istotne jest to, aby mogli precyzyjnie wyregulować poziom decybeli na przykład podczas wieczornego odsłuchu, a kiedy wybierzemy się na jedną z wystaw sprzętu hi-fi, pokrętła regulacji głośności są wypalcowane bardziej niż przyciski w windzie. No bo jak człowiek widzi taką piękną gałkę, to co? Proste - trzeba pokręcić, choćby nawet wzmacniacz był wyłączony.

Dzień dobry. Z dużym zaciekawieniem przeczytałem na Państwa stronie test kabli zasilających Enerr Transcenda Ultimate i mam do Państwa pytanie. Posiadam listwę Enerr Performer z dedykowanym kablem Performer HC i przymierzam się do testu wyżej wymienionych kabli. Jednakże, zauważyłem jakiś czas temu entuzjastyczne opinie na temat Audioquest Hurricane (zarówno na forach zagranicznych, jak i polskich). Były testy porównawcze nawet z Nordostem Odin i czytam, że różnice są bardzo minimalne (przy sześciokrotnej różnicy w cenie na niekorzyść Odina), że w cenie do 20000 zł "trudno o lepsze kable". Widzę, że kilku rozpoznawalnych audiofilów za granicą (ale też kilku w Polsce) ma je wpięte w swoje systemy. Hurricane jest tylko niewiele droższy od rzeczonych Enerr Transcenda. Czy mieli Panstwo okazję testować Hurricane'y? A jeśli tak, jakie są Państwa wrażenia w porówaniu z Transcendentami i jakie zmiany wnoszą w porówaniu z nimi? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Szanowna Redakcjo, pozwalam sobie do Państwa napisać w następującej sprawie. Otóż aktualnie słucham muzyki na zestawie złożonym z kolumn Pylon Audio Diamond 28, wzmacniacza Haiku Audio Sol 2 i odtwarzacza Arcam CD 36. Podoba mi się to co słyszę, ale wiadomo, że zawsze może być lepiej, stwierdziłem więc że nadszedł czas na "rozbudowanie" wrażeń muzycznych (uzbierane zostały środki finansowe). Wymyśliłem sobie że w pierwszej kolejności wymienię kolumny i wzmacniacz. Miałem okazję przesłuchać u siebie wzmacniacz Musical Fidelity M6si. Wycisnął z kolumn dużo więcej dźwięków i efektów przestrzennych, ale mniej muzyki. Nie było frajdy ze słuchania, oddałem bez żalu. Przez krótką chwilę miałem też Electrocompanieta ECI 5 mkII i to już było zdecydowanie bardziej to. Wydaje mi się, że to zbliżony sposób prezentacji dźwięku jak w Haiku, tylko o klasę wyżej. Postanowiłem nabyć najnowszy model ECI 6 mk2. Zakładam że gorszy niż ECI 5 mkII nie będzie i nie ukrywam że ma to być wzmacniacz na lata (długie).

Dzień dobry. Zwracam się do Państwa z prośbą o poradę, w nadziei, że poruszona przeze mnie kwestia jest już przez Redakcję StereoLife dobrze przetestowana. Ostatnio w moim systemie pojawiła się końcówka mocy Hegel H20, która zastąpiła Yamahę A-S2100. Mój zestaw, pewnie jak i u wielu innych audiofilów, rozwijał się powoli i ewolucyjnie. Po okresie fascynacji płytami CD przyszedł czas na pliki i do wspomnianego zestawu Yamahy (oprócz A-S2100 był to jeszcze CD-S2100 z możliwością wykorzystania przetwornika C/A po kablu USC i koncentrycznym) doszedł Lumin U1 Mini. Z biegiem czasu postanowiłem poprawić co nieco i dołożyłem przetwornik Hegel HD30. Teraz, podobnie jak Państwo, doszedłem do wniosku, że wzmacniacz zintegrowany nie jest w tym układzie wymagany i zdecydowałem się na Hegla H20 (pewnie entuzjastyczna recenzja StereoLife jakiś wpływ na to miała). W moim systemie pracują interkonekty Cardas Sky Clear XLR (analogowy) oraz Albedo Digital BNC (cyfrowy). Chciałem ich używać dalej, ale pojawił się mały problem, którego wcześniej nie przewidziałem. Interkonekty Cardasa są za krótkie (0,5 m), podczas gdy rozstaw gniazd w H20, jak i usytuowanie przetwornika i końcówki (na oddzielnych blatach) powodują, że kabel powinien być dłuższy. Pojawiła się konieczność wymiany interkonektu. Przy tej okazji nie chciałbym popełnić błędu, więc proszę o wskazanie, jakie kable wziąć pod uwagę.

Dzień dobry. Proszę o poradę dotyczącą wymiany wzmacniacza w systemie składającym się z kolumn Audio Physic Tempo VI, wzmacniacza Baltlab Epoca 1v3, odtwarzacza Linn Ikemi, kompletu kabli Nordost Red Dawn i Neel N14E Gold oraz kondycjonera PAL Powerbox v.2. Moją prośbę, a właściwie decyzję zainspirował test kolum Audio Physic Tempo 35, a to dlatego, że w teście znalazły się ciekawe odniesienia do posiadanych przeze mnie Tempo 6. Pierwsze dotyczą wykorzystania potencjału kolumn, a drugie pewnych cech tych kolumn, które zauważam czasami w moim systemie. Konkretnie chodzi o fragment mówiący, że średnicę Tempo VI można było odebrać jako "chłodną, czasami nawet nieprzyjemną, w każdym razie daleką od romantycznego ciepła". To opisuje dobrze wrażenia, gdy na swoim systemie zaczynam głośniej słuchać nagrań z udziałem chóru, orkiestry symfonicznej czy śpiewaków operowych.

Szanowna Redakcjo, wraz z najlepszymi życzeniami przesyłam prośbę o poradę. Mój system powstawał przez wiele lat. Obecny zestaw to wzmacniacz Accuphase E-800, odtwarzacz DP-600, streamer Rose RS250, kolumny Avalon Idea, okablowanie Zavfino oraz Enerr. W odtwarzaczu został wymieniony laser na oryginalny nowy, bo zaczęły się problemy z odczytywaniem warstwy SACD. Teraz jest dobrze, ale ponieważ nie wiadomo, jak dalej będzie się on zachowywał, zakupiłem dość korzystnie transport vintage Accuphase DP-80 ze świetnym transportem Sony KSS 190A. Nie chcę pozbywać się DP-600, bo to był prezent na rocznicę ślubu i ma wartość sentymentalną. Transport DP-80 z założenia miał być alternatywą, gdyby coś się działo z DP-600, ale mam wrażenie, że po działaniach Jarka gra lepiej od transportu w DP-600. Teraz podłączam go do przetwornika C/A w DP-600 przewodem koaksjalnym (Ricable). I tu powstaje zagwozdka. Czy dokupienie zewnętrznego DAC-a, byłoby znaczącą poprawą w stosunku do przetwornika w hi-endowym odtwarzaczu SACD? Głównym źródłem muzyki są płyty CD, a nie pliki, więc wszelkie opcje związane z próbkowaniem nie mają dużego znaczenia. Chodzi mi o dźwięk ze "starego" odtwarzacza Accuphase.

Szanowna Redakcjo, jakiś czas temu wymieniając stary system kina domowego na nieco budżetowe, ale całkiem przyjemnie grające stereo postawiłem na kombinację wzmacniacza NAD C388 i kolumn Audiovector QR3. Niejako z rozpędu kupiłem też odtwarzacz NAD C568 - moduł BluOS działa fajnie, ale jednak lubię wrzucić płytę do napędu. Pozostałe elementy mojego systemu to gramofon Audio-Technica AT-LP5 z wkładką Ortofon 2M Blue, kondycjoner Audioquest Niagara 1200 i kabel Audioquest Thunder, kabel zasilający do wzmacniacza Audioquest Monsoon, kabel zasilający odtwarzacz CD Isotek Initium, kable głośnikowe Tellurium Q Black II, interkonekt Tellurium Q Black oraz interkonekt do gramofonu Pro-Ject Connect It CC. Nie powiem, żeby NAD źle grał, ale... Ostatnio wpadłem na sprzęt Unison Research i całkiem spodobała mi się koncepcja łączenia lamp i tranzystorów. Nie wiem, czy nie będzie to droga w stronę "lepsze jest wrogiem dobrego", ale chcąc poszerzyć nieco scenę i dodać trochę więcej środka, masy i dynamiki (szczególnie przy niższych poziomach głośności) zacząłem się zastanawiać nad modelami Unico Primo i Unico Nuovo (wzmacniacz i odtwarzacz CD). Ponieważ testowaliście niemal wszystkie komponenty mojego systemu, może moglibyście mi podpowiedzieć, czy sprzedawanie ciągle dosyć nowego zestawu i dokładanie do sprzętu Unisona ma sens? Z góry serdecznie dziękuję za pomoc i sugestie. Pozdrawiam!

Szanowna Redakcjo, szukam wysokiej klasy monitorów do zaadaptowanego akustycznie pomieszczenia o powierzchni 12 m². Zainteresowałem się monitorami Equlibrium Nano, ale niestety okazało się, że z trzech wyprodukowanych par dwie pracują u Państwa w redakcji, a producent zapiera się, że więcej nie wyprodukuje. W niedalekiej przyszłości w jego ofercie ma się pojawić nowy produkt, kolumna do niewielkich pomieszczeń, tyle że nie na głośnikach Scan-Speaka, co może powodować, że będą mi się mniej podobały. Obecnie używam kolumn Studio 16 Hertz Arcada 2.5 Signature. Wszystko jest dobrze, zestawy te odpowiadają mi brzmieniowo, natomiast brakuje mi dobrze zdefiniowanej sceny oraz niskie częstotliwości są nieco odklejone od od wysokich i średnich. Czy mogę poprosić podpowiedzi do odsłuchu?