Mark Levinson: Branża audio to pazerna mafia. Też Mark Levinson: Kupcie mój system za milion złotych

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci świata hi-endowego sprzętu audio, konstruktor znany jako pionier wysokiej klasy technologii od wczesnych lat siedemdziesiątych, Mark Levinson, w gorzkich słowach skrytykował rynek luksusowej aparatury hi-fi i kierunek, w którym jego zdaniem branża ta zdaje się podążać. W wywiadzie dla youtube'owego kanału Audiophile Junkie Levinson podzielił się wieloma swoimi przemyśleniami, a także frustracją związaną z tym, co postrzega jako "praktyki mafijne". Powiecie, że swój chłop i polać mu? Nie tak szybko...

Jeżeli nie wiecie, kim jest Mark Levinson, wystarczy stwierdzić, że jego biografia mogłaby stać się tematem na osoby artykuł, a nawet książkę. Mając zaledwie 21 lat, ów amerykański inżynier i muzyk zbudował mikser sceniczny używany na festiwalu muzycznym Woodstock w 1968 roku. Levinson postanowił stworzyć bezkompromisowy sprzęt do odtwarzania dźwięku, który byłby jak najbardziej zbliżony do odtworzenia energii występów na żywo. Miał wyjątkowe kwalifikacje, aby połączyć muzyczne ucho wieloletniego multiinstrumentalisty z perfekcjonizmem wymaganym do przełomowego projektowania i inżynierii. Miał również szczęście być związany z mentorami takimi jak Richard Burwen, którzy zachęcali go do zadawania trudnych pytań. Założona w 1972 roku firma Mark Levinson Audio Systems była niekwestionowanym liderem wśród wielu wysokiej klasy firm audio, które powstały w tej dekadzie. Mark Levinson projektował sprzęt stereo tak, aby przekroczyć wszystkie znane wcześniej ograniczenia odtwarzania. Firma zatrudniała również najlepszych dostępnych grawerów i mechaników. Rezultatem były produkty takie jak przedwzmacniacz LNP-2, które wyprzedzały swoje czasy. W Polsce najbardziej pożądanym i legendarnym produktem Marka Levinsona był prawdopodobnie wzmacniacz zintegrowany Nº 383, który - choć oczywiście nie był to najdroższy model w katalogu, a amerykańscy fani marki postrzegali go raczej jako "entry level" - przez wielu audiofilów do dziś uznawany jest za wzór do naśladowania.

Według Marka Levinsona taktyka przyjęta przez wielu producentów sprzętu jest w istocie bardzo prosta, ponieważ koncentrują się oni na zarabianiu pieniędzy kosztem jakości dźwięku i prawdziwych innowacji. Należy przy tym zaznaczyć, że w wypowiedziach legendarnego konstruktora słychać sporą nutę nostalgii, ponieważ jego niezadowolenie z obecnego stanu rynku wynika z dużej różnicy między przeszłością a teraźniejszością. Myśląc o początkach swojej kariery, Levinson wspomina czasy, gdy branża była napędzana miłością do muzyki i przyjemnością obcowania z wysokiej jakości nagraniami audio, twierdząc, że ten związek z muzyką został przyćmiony przez rynek wykorzystujący konsumentów. "To było bardzo oparte na repertuarze. Miałeś rodzinne sklepy z płytami, a oni cię znali. To było osobiste. Dzisiaj czuję, że świat hi-endowego audio stał się grandą, mafią, która stara się wyciągnąć jak najwięcej pieniędzy od miłośników muzyki. Nie ma to nic wspólnego z pierwotnym duchem całej sprawy, którym było wykorzystanie inżynierii i kunsztu w służbie muzyki i odtwarzania nagrań." - mówi. Jednym z głównych zarzutów Levinsona jest skupienie się branży na zysku, a nie na integralności produktu. Poza tym Levinson krytykuje również stagnację w rozwoju technologicznym w branży. Według niego firmy często polegają na starych technologiach. Jednak przepakowują je z wysokimi cenami i sprzedają jako innowacje. W wywiadzie Levinson porównał główny nurt rynku hi-end audio do makaronu z supermarketu, gdzie wszystkie firmy wykorzystują zasadniczo tę samą technologię i części, zamiast oferować prawdziwie ręcznie wykonane, unikalne produkty. "Myślę, że jedną z dzisiejszych rzeczy jest to, że ludzie tak naprawdę nie rozumieją znaczenia inżynierii i... gubią się tylko w subiektywnych odczuciach. Oczywiście subiektywność jest tym, czego chcemy. Cenimy wrażenia odsłuchowe, to co lubimy, to co brzmi dla nas najlepiej. To wszystko jest osobiste i subiektywne, ale obiektywizm jest również bardzo ważny." - powiedział.

Kiedy słuchałem wypowiedzi słynnego konstruktora, w mojej głowie rodziły się zupełnie sprzeczne myśli. Oczywiście zgadzam się z tym, że ceny hi-endowego sprzętu są kosmiczne, abstrakcyjne, jednak tak było zawsze. Część z nas spogląda w przeszłość z rozżaleniem, tęskniąc za wspaniałymi urządzeniami, jakie produkowano kiedyś, a jakich już rzekomo nigdy już nie będzie, jednak po uwzględnieniu inflacji okazuje się, że były one tak samo niedostępne jak hi-end, który znamy dziś. Po drugie, czy pan Levinson naprawdę ma prawo krytykować firmy, które od wielu lat podnoszą ceny, stawiając przede wszystkim na zysk? Nie chcę oceniać, który wzmacniacz jest lepszy, bo nie o to tutaj chodzi, ale jeżeli spojrzymy do katalogu Marka Levinsona - marki funkcjonującej pod jego nazwiskiem od wielu lat - zrozumiemy, że nie jest to tania impreza. Najtańszym pełnowymiarowym klockiem jest odtwarzacz Nº 5802 za 29900 zł, nieco droższy (34900 zł) jest gramofon Nº 5105, później mamy dwie "budżetowe" Nº 5802 i Nº 5805, a potem zaczyna się już "ta właściwa" część oferty - integra Nº 585.5 (84900 zł), odtwarzacz Nº 519 (119000 zł), przedwzmacniacze Nº 523 (91900 zł) i Nº 526 (119900 zł) oraz końcówki mocy Nº 536 (93900 zł) i Nº 534 (119900 zł). Z takich klocków spokojnie można zbudować system za pół miliona złotych, oczywiście bez kolumn, kabli i innych akcesoriów. Ba! W pełni świadomy takiego stanu rzeczy jest bohater naszej opowieści. "Mark Levinson zawsze był marką wykluczającą. Oznacza to, że trzeba było być bogatym, aby pozwolić sobie na cokolwiek od tej firmy. Czy ktokolwiek może wymienić jakikolwiek produkt Marka Levinsona, który kiedykolwiek był w cenie dla hobbystów, który był w rozsądnej cenie?" - skomentował.

W pierwszej chwili trudno oprzeć się wrażeniu, że gość trochę odpłynął. Przez tyle lat oferowano i wciąż oferuje się opatrzony jego nazwiskiem sprzęt, który ze względu na wysoką cenę jest dla większości audiofilów totalnie niedostępny, a teraz oto facet wyjeżdża z takimi opiniami niczym rycerz na białym koniu, kalając własne gniazdo i broniąc "biednych audiofilów" przed "mafią"? O co tu chodzi? Rozwiązanie tej zagadki wydaje się banalnie proste - Mark Levinson postanowił pójść własną drogą i założył nową markę, która nazywa się Daniel Hertz. Levinson twierdzi, że teraz koncentruje się na rzemieślniczym podejściu i ręcznej, a nie masowej produkcji. Priorytetem ma być również indywidualne doświadczenie, a nie atrakcyjność rynkowa. Jak powiedział, filozofia ta bardzo różni się od praktyk branżowych, polegających na ciągłym ulepszaniu i wymianie modeli. Główna siedziba firmy Daniel Hertz znajduje się w Szwajcarii, jednak kluczowy dla działalności przedsiębiorstwa ma być oddział we Włoszech, a konkretnie w Wenecji. A skąd nazwa? Mark chciał, aby jego nowa firma nosiła rodzinne nazwisko, więc połączył imię swojego ojca (Daniel) i panieńskie nazwisko swojej matki (Hertz). Niemal natychmiast pojawiło się tu też kilka nawiązań, które sprytnie połączono z historią Marka. Okazuje się, że jego krewny, Heinrich Hertz, był niemieckim fizykiem, jednym z grupy naukowców i wynalazców, którzy dokonali odkryć, które stworzyły podstawy nowoczesnej elektroniki, jaką znamy dzisiaj, a herc (Hz) to międzynarodowa jednostka częstotliwości oznaczająca liczbę cykli na sekundę. Czyli co? Mark Levinson odłączył się od "mafii" i będzie teraz dostarczał audiofilom przystępne cenowo urządzenia? Ehm, nie. W katalogu jego nowej firmy znajdziemy obecnie dwa wzmacniacze i pięć ciekawych zestawów głośnikowych. I teraz, jeśli nie siedzicie, usiądźcie. Najtańsza integra - Maria 350 - kosztuje... 68000 zł, natomiast system złożony z flagowych kolumn M1 i wzmacniacza Maria 800 wyceniono na 999000 zł. Kurtyna.

Niezależnie od tego, jak oceniamy wypowiedzi i działania Marka Levinsona, godny odnotowania jest fakt, że tak szanowany konstruktor nie przebiera w słowach i po wielu latach zdecydował się pójść własną drogą. Pytanie tylko, co dokładnie za tym stoi, bo mimo wszystko trudno mi uwierzyć, że miał już serdecznie dość czerpania zysków z produkcji sprzętu trafiającego w ręce wyjątkowo zamożnych klientów. Przez chwilę myślałem nawet, że marka Daniel Hertz będzie w pewnym sensie powrotem do korzeni, dając audiofilom okazję zakosztowania hi-endowego brzmienia w bardziej przystępnej, albo raczej mniej abstrakcyjnej cenie, ale cóż, jak mawiają Amerykanie, życie to suka. Wszystko wskazuje na to, że Levinson szuka nowych wyzwań i realizuje swoje pomysły pod nowym szyldem, wypowiadając kontrowersyjne słowa dla przyciągnięcia uwagi. Jak można się domyślić, jego wypowiedzi wywołały lawinę komentarzy, w których poparcie dla walki z chciwością producentów sprzętu audio miesza się ze sceptycyzmem i brakiem nadziei na zmianę kierunku, w którym branża ta zmierza od dłuższego czasu. No bo czy ceny hi-endowej aparatury są zbyt wysokie? Tak. Czy nie byłoby miło, gdyby na sprzęt z wysokiej półki mogło sobie pozwolić więcej osób? Pewnie! Mówią o tym nie tylko klienci, ale także niektórzy dziennikarze, eksperci, blogerzy, a nawet dystrybutorzy i dealerzy. Nie widzę więc innej możliwości, jak tylko dołączyć się do tej krytyki i zaapelować o powrót do normalności. Drodzy producenci sprzętu stereo, opamiętajcie się! Porzućcie mafijne praktyki, przestańcie drenować portfele melomanów i zacznijcie wreszcie prowadzić swoje firmy w taki sposób, aby zysk był na ostatnim miejscu, bo najważniejsze są muzyka, pasja, emocje, ludzie i oczywiście miłość. Serio, tak właśnie zróbcie. A teraz wybaczcie, bo właśnie przyjechał do mnie kurier z listwą zasilającą za dwadzieścia tysięcy złotych i kablami za drugie tyle. Cholerni kryminaliści...

Zdjęcie: Daniel Hertz

• « poprz.
• nast. »