Dosłownie kilka dni temu w naszym kraju pojawiły się ekstremalnie hi-endowe urządzenia T+A z serii HV. Nie mówimy jednak o odtwarzaczu i wzmacniaczu zintegrowanym, ponieważ te konstrukcje były już wcześniej dostępne, ale o topowym systemie złożonym z przedwzmacniacza, końcówek mocy i dedykowanych im zasilaczy. Takie zabójcze zestawienie niemiecka firma zaprezentowała dosłownie parę miesięcy temu, a jego zdjęcia i parametry techniczne zdążyły już rozpalić wyobraźnię audiofilów z całego świata. Teraz już nie musimy sobie niczego wyobrażać, ponieważ flagowy system został udostępniony do odsłuchów, a jego prezentacje odbędą się w czterech polskich miastach. Pierwszym z nich jest oczywiście Warszawa, gdzie mieści się firmowy salon dystrybutora T+A. To właśnie tutaj po raz pierwszy rozpakowano, ustawiono i podłączono wszystkie urządzenia wchodzące w skład topowego zestawu, co wcale nie było prostym zadaniem.

Skoro już jesteśmy przy weekendowych klimatach, postanowiliśmy napisać coś o sprzęcie mobilnym w naszym dziale ze starociami. Kiedyś nie było przecież głośników na Bluetooth i nikt nie mówi, że było to takie złe. Hej wszyscy dumni posiadacze plastikowych pudełeczek z głośniczkiem, współczesnych DAP-ów, audiofilskich HiFiMAN-ów i Astellów za grube tysiące! Spójrzcie, jak wygląda sprzęt do zadawania szyku na ulicy. Tu nie ma miejsca na smętne trzeszczenie chudego basiku ze smartfona w głośnością ustawioną na maksa. Oto maszyna stworzona na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku przez firmę Sharp - model GF-777 (na zdjęciu bardzo podobny GF-909) czyli coś, co przypomina dwie kolumny głośnikowe położone na boku, połączone ze sobą za pomocą tunera i magnetofonu dwukasetowego z dokręconą jakimś cudem rączką do przenoszenia. To kwintesencja urządzenia zwanego boomboxem albo ghettoblasterem, co poniekąd tłumaczy jego zastosowanie.

Choć nie uważam się za wielkiego patriotę, zawsze miałem pozytywny stosunek do polskiego sprzętu audio i innych produktów wytwarzanych w naszym kraju. Uważam, że po transformacji ustrojowej stosunkowo szybko osiągnęliśmy poziom rozwoju technicznego porównywalny ze światową czołówką, a ponieważ wciąż nie możemy zrównać się z nią pod względem ekonomicznym, robimy różne rzeczy dobrze i tanio. Gdzieś poza tą lapidarną analizą istnieje jeszcze kilka czynników, które dodatkowo wymuszają na polskich producentach podnoszenie jakości przy jednoczesnym utrzymywaniu niskich cen. Ot, chociażby nasze rodzime zamiłowanie do narzekania. Polacy lubią sobie pomarudzić, nawet jeśli świeżo nabyty sprzęt daje znacznie więcej powodów do radości, niż niezadowolenia. Widać to na forach i w komentarzach pod testami, gdzie rewelacyjne, budżetowe kolumny mają jednak za brzydką okleinę jak na swoją cenę, a hi-endowy wzmacniacz za pół miliona złotych ma brzydkie nóżki.

31 maja w pabianickim salonie odbyła się wyjątkowa impreza dla wszystkich amatorów dobrego brzmienia. Wyjątkowa chociażby z uwagi na rozmach i liczbę przybyłych gości. Zazwyczaj odsłuchy organizowane przez sklepy ze sprzętem audio przyciągają kilkanaście lub co najwyżej kilkadziesiąt osób chcących posłuchać premierowych urządzeń i dowiedzieć się czegoś na temat gramofonów, wzmacniaczy lampowych lub innych bibelotów. W tym przypadku sprawa wygląda zupełnie inaczej, ponieważ Q21 to nie mały sklepik ulokowany w centrum dużego miasta, ale sporych rozmiarów budynek wypełniony po brzegi sprzętem grającym. Z własnym magazynem, ogródkiem i parkingiem. Właściciele salonu mogą więc brać pod uwagę zupełnie inne scenariusze i wykorzystali to w stu procentach, organizując imprezę przypominającą bardziej małą wystawę sprzętu audio, niż wieczorek przy muzyce. Do dyspozycji gości udostępniono trzy pomieszczenia demonstracyjne, w których oprócz normalnych odsłuchów odbywały się porównania, seminaria i prezentacje prowadzone przez zaproszonych z tej okazji gości, a nawet wywiady na żywo z producentami sprzętu audio.

Swego czasu sprzęt marki Technics był w naszym kraju niemalże synonimem luksusu. Japońska elektronika była postrzegana jako stuprocentowo niezawodna, a standardowa wieża zbudowana ze wzmacniacza, tunera, magnetofonu i odtwarzacza CD była jeszcze w zasięgu niektórych melomanów. Wielu wolało kupić jeden czy dwa klocki, podłączyć je do pierwszych lepszych kolumn i cierpliwie zbierać na resztę. W innych krajach wizerunek marki był nieco inny. Technicsa postrzegano tam jako nieco lepszą wersję Panasonica lub znacznie tańszą alternatywę dla produktów takich marek jak Accuphase czy Luxman. Firma flirtowała z budżetówką i sprzętem profesjonalnym, wprowadzając między innymi gramofony i słuchawki przeznaczone dla DJ-ów. Zaawansowanym w swojej chorobie audiofilom pozostawały hi-endowe dzielonki ze wskaźnikami wychyłowymi. Opisywany napęd zadomowił się w wielu domach i studiach, a to za sprawą pancernej konstrukcji i precyzyjnej regulacji prędkości. Kwarcowy układ kontrolujący obroty pozwalał na ustawienie wybranej wartości z dokładnością do 0,1%, co dla amatorów było ciekawą zabawką, a profesjonalistom pozwalał na bardzo dokładne dopasowanie tonacji nagrania do różnych instrumentów, na przykład syntezatorów.

Największa wystawa sprzętu audio w Europie już dawno za nami. Powoli dochodzimy do siebie i zaczynamy nawet brać się za normalną pracę. Zanim to nastąpi i wejdziemy w normalne tryby, pozwolimy sobie na opublikowanie ostatniego, małego podsumowania. W poprzednich relacjach zamieszczaliśmy głównie zdjęcia z krótkim opisem części wystawy, w której były wykonywane. Niektórym czytelnikom zabrakło jednak naszych przemyśleń, opisów poszczególnych urządzeń i wrażeń odsłuchowych. Było to celowe, a nawet wymuszone rozmiarami samej imprezy. Jeszcze przed zwiedzaniem hal MOC doszliśmy do wniosku, że wszystkiego nie uda się ogarnąć, ale próbować można. Sytuacja przypomina w gruncie rzeczy gonienie audiofilskiego króliczka w domowym zaciszu - tu nowy kabelek, tam ciekawe kolumny, ale stuprocentowego zadowolenia prawdopodobnie nigdy nie uda się osiągnąć. Mogliśmy oczywiście skupić się na dziesięciu, dwudziestu lub trzydziestu pokojach, w których prezentowano najbardziej oczekiwane nowości i najdroższy sprzęt, który samą swoją ceną szokuje i przyciąga uwagę. Co by to jednak była za relacja z imprezy, na której wystawiają się setki, jeśli nie tysiące firm.

Branża audio to nie tylko marki i modele, ale także nazwiska - często nierozerwalnie połączone z daną firmą. Jedną z prawdziwych postaci, osób rozpoznawalnych i cieszących się szacunkiem w świecie hi-fi niezależnie od kraju jest George Cardas - założyciel jednej z największych firm produkującej wysokiej jakości kable. To człowiek, dzięki któremu poznano wiele zjawisk zachodzących w przewodach, opracowano wiele rozwiązań technicznych i nawiązano mnóstwo kontaktów, często wykraczających poza audiofilskie środowisko. Okazja do przeprowadzenia z nim wywiadu nie trafia się często, ponieważ nie jest on typowym przedstawicielem handlowym jeżdżącym po świecie i prowadzącym szkolenia dla dealerów. Tak się jednak złożyło, że wyruszył w podróż po Europie, a jednym z przystanków na ich drodze była Polska.

Zapewne większość osób czytających te słowa pamięta czasy, kiedy muzyki słuchało się wyłącznie z nośników fizycznych, wyłączając oczywiście radio i telewizję. Obserwując kilkuletnie dzieci bawiace się tabletami zdałem sobie jednak sprawę z tego, że ich pokolenie może już zupełnie nie rozumieć, czym były kasety magnetofonowe, kompakty i płyty winylowe. Folijki, książeczki, plakaty? Dajcie spokój... Te przedmioty może i są bezcenne dla ludzi, którzy od lat je kolekcjonują, ale jaką wartość mają stanowić dla przedstawicieli pokolenia, które wszystko ma w chmurze? Oczywiście niektórzy ludzie z branży muzycznej podejmują kroki zmierzające ku temu, aby wszystkie te dodatkowe materiały można było także przenieść na postać cyfrową. Niektórzy pozostaną przy swoich książeczkach i plastikowych krążkach, inni natomiast wybiorą opcję, w której wystarczy kliknąć gwiazdkę obok danego albumu i podjąć decyzję, czy ma on zostać pobrany na pamięć smartfona czy nie. Jeżeli tego nie widzicie, zastanówcie się w jaki sposób słuchaliście muzyki kilkanaście lat temu.

Pewnego dnia przeglądając dział sprzętu audio na popularnym portalu aukcyjnym, natknąłem się na tę końcówkę mocy i zakochałem się w niej od pierwszego wejrzenia. Uczucie mocno ostygło, gdy spojrzałem na cenę, ale przyznacie sami - olbrzymie wychyłowe wskaźniki wysterowania zamknięte w potężnej obudowie wykończonej drewnianymi boczkami robią spore wrażenie. Oszołomiony tym widokiem postanowiłem pogrzebać w sieci, aby więcej się dowiedzieć o obiekcie swojej adoracji. 2 x 500W dla obciążenia 4-omowego, 1200 watów na kanał dla 1 oma! Taka elektrownia zmusiłaby do grania nawet kawałek drutu. Pasmo przenoszenia zaczyna się już przy 5 Hz i kończy na 100 kHz. Sama konstrukcja wzmacniacza to pełne dual-mono. Osobne toroidalne transformatory zasilające, po dwa kondensatory o pojemności 33000 μF na kanał, 7 par tranzystorów mocy i transformatory In-Phase służące do ujarzmienia przesunięć fazowych w układzie wzmacniacz-kolumny. Kolos waży aż 63 kilogramy - nawet worek cementu jest lżejszy.

Galeria z trzeciego dnia naszej wizyty w Monachium zawiera zdjęcia z pokoi znajdujących się na drugim piętrze oraz w boksach wystawowych na parterze hali numer 4. Najwyższe atrium to w zasadzie dwa długie korytarze, w których zgromadzono chyba najbardziej wyczynowe urządzenia, często nowych marek, które chcą zadebiutować na rynku takim mocnym uderzeniem. Jak to w życiu bywa, niektóre z nich wypadły ciekawie, inne natomiast może nie tyle rozczarowały, co nie dostarczyły aż tak silnych wrażeń, jak można się było spodziewać przeglądając zapowiedzi i patrząc na karteczki z cenami. Wielu zwiedzających spodziewało się, że właśnie na najwyższym piętrze znajdzie najlepszy dźwięk wystawy, a czy tak się stało? My pewnie wypowiemy się na ten temat w ostatniej części relacji, w której znajdzie się miejsce na takie podsumowania, a także luźne przemyślenia związane z wystawą High End. Miłym akcentem był na pewno pokój wynajęty przez kilku polskich producentów, o czym również napiszemy w kolejnej relacji.