Heart & Soul - Missing Link

Heart & Soul to polska supergrupa składająca się ze znanych muzyków młodego i starszego pokolenia, którzy trzy lata temu nagrali płytę, oddającą w porywający sposób hołd twórczości Joy Division. Ci, których zachwyciły klasyki manchesterskiej legendy w wykonaniu Bodka Pezdy i Sławka Leniarta oraz ich gości, żałowali że to jednorazowe przedsięwzięcie. My mamy dla nich dobrą wiadomość - Heart & Soul powraca - i to ze swoim autorskim repertuarem. "Missing Link" to płyta będąca sumą indywidualności, które ją stworzyły. O Bodku i Sławku wiemy, że grali niegdyś w Agressivie 69, byli prekursorami industrialnego rocka w Polsce i stosowania samplingu w produkcji muzyki. Ze spuścizny post-punka korzysta także Patti Yang, która wykorzystuje mrok tkwiący w tych brzmieniach do tworzenia autorskiej wersji trip-hopu oraz Bela Komoszyńska, która śpiewając w Sorry Boys jawi się niczym współczesna inkarnacja Siouxsie Sioux. Nutę ciepłej psychodelii wnosi do tego towarzystwa Łukasz Lach - charakterystyczny głos alternatywnego L.Stadt.

Wcześniejsze doświadczenia muzyków wchodzących w skład Heart & Soul sprawiają, że ichautorskie nagrania brzmią zaskakująco oryginalnie. To piosenki, ale dalekie od popowego banału, niesione nieoczywistymi głosami, zamknięte w intrygujących interpretacjach. Podobnie jest z brzmieniem. Jest w nim rockowy pazur, ale też elektroniczna głębia i soundtrackowa narracyjność. "Lisbon" uwodzi tęskną partią gitary i rozmarzonym głosem Łukasza Lacha. W "Clear Your Mind" taneczny rytm electro wnosi pastelową elektronikę, a wokalista L.Stadt zaskakuje eterycznym falsetem. "Parys (Aleksander)" z Belą Komoszyńską przy mikrofonie mógłby z powodzeniem znaleźć się na którejś z płyt Cocteau Twins. Hania Malarowska z grupy Hanimal nadaje "Sun & Gun" zwiewną lekkość, a że potrafi się odnaleźć również wśród chrzęszczących bitów - świadczy zaśpiewany po polsku "Świst". Justyna Kabała ozdabia swym głosem mrocznej divy w stylu Marleny Dietrich rozmyty "Ravioli A La Russe". "Porcelaine" zaskakuje z kolei połamanym rytmem i przestrzenną gitarą, między którymi idealnie odnajduje swoje miejsce łagodny wokal Beli Komoszyńskiej. Na koniec "Wounded Healer" - z gęstego mroku wyłania się hipnotyczny śpiew Pati Yang.

Artyści zapewniają, że "Missing Link" to piosenki dalekie od polskiej siermięgi. Ich wyrafinowanie świadczy o erudycji twórców tego zestawu. Potrafią oni, dbając o piękno melodii i wyrazistość nastroju, nie zaniechać wycyzelowanej produkcji i osadzenia swych utworów w szerokim kontekście popkultury. Dlatego post-punkowy niepokój miesza się tu z trip-hopowym smutkiem, psychodeliczna wizyjność z taneczną rytmiką, a shoegaze'owe wycofanie z tajemniczą zmysłowością.

Źródło: Warner Music

• « poprz.
• nast. »