iFi Audio iPhono Micro

Ten test będzie trochę nietypowy. Mam bowiem opisać urządzenie, które stanowi od pewnego czasu część mojego referencyjnego systemu odsłuchowego. Z jednej strony powinno pójść szybko, bo w sumie bardzo dobrze je znam. Z drugiej jednak trudno czasem opisać cechy elementu układanki brzmieniowej, do którego się przyzwyczailiśmy i w zasadzie przestaliśmy go zauważać. Dlatego też miałem wiele różnych koncepcji wzięcia się za ten temat, a niniejszy tekst jest chyba piątym podejściem do opisu. Ale dość marudzenia - czas zapoznać się z bohaterem recenzji - przedwzmacniaczem gramofonowym iFi Audio iPhono Micro. Myślę, że nie muszę już nikogo zapoznawać z samą firmą. Jej produkty goszczą na łamach StereoLife i innych pism branżowych dość regularnie i zdążyły już nieźle namieszać na rynku audio. Nie inaczej jest z iPhono Micro. Kiedy pojawił się na rynku, był chyba najtańszym przedwzmacniaczem gramofonowym pozwalającym na zaawansowaną konfigurację, i z tego co się orientuję, do dziś nie uległo to zmianie.

Oczywiście rynek nie stoi w miejscu i pojawiają się inne, ciekawe urządzenia, jak choćby testowany wcześniej 1ARC Arrow, ale w swojej kategorii cenowej iPhono pozostaje bardzo ciekawą propozycją. Dodatkowo w stosunkowo łatwy sposób można dokonać upgrade'u systemu, dodając inne urządzenie ze stajni iFi Audio, jak na przykład bufor iTube Micro. Ponieważ od niedawna dysponuję również tym urządzeniem, postaram się wspomnieć o tym, jak działa takie połączenie.

Wygląd i funkcjonalność

iPhono jest zamknięty w obudowie typowej dla produktów iFi Audio z serii micro. To solidna, srebrna, w całości aluminiowa skrzyneczka wielkości dwóch paczek papierosów. Przyłącza umieszczono na obu panelach urządzenia, co utrudnia oznaczenie przodu czy tyłu. Umownie przyjmijmy, że przedni panel to ten, gdzie znajdziemy przełącznik krzywej korekcji. Do dyspozycji mamy trzy pozycje - RIAA, Columbia i Decca. Obok umieszczono gniazdo zasilania oraz wyjście do wzmacniacza liniowego. Przeciwległa ścianka pozwala na podłączenie wkładki - mamy tu gniazda RCA dla wkładki MM i osobne dla wkładki MC. Pomiędzy tymi wejściami znajduje się zacisk uziemienia wyposażony w dodatkowy, krótki kabelek z zaciskiem do podłączenia widełek uziemienia gramofonu.

Na górnej części obudowy znajdziemy trzy zielone diody LED, przeświecające przez niewielkie otwory, wskazujące włączenie zasilania, działanie obwodów wzmacniających oraz wyłączenie układu wyciszającego, który pozwala na włączenie dźwięku dopiero, gdy przedwzmacniacz ustabilizuje wszystkie parametry swojej pracy. Najwięcej możliwości nastaw znajdziemy na spodzie obudowy. Umieszczono tam trzy bloki mikroprzełączników. Umożliwiają one ustawienie rezystancji obciążenia dla wkładek MC, kapacytancji dla wkładek MM, wzmocnienia (Gain) oraz dodatkowych opcji dla krzywej korekcji RIAA. Wszystkie funkcje są opisane w instrukcji obsługi oraz w postaci nadruku na spodzie urządzenia, i pozwalają na dopasowanie przedwzmacniacza praktycznie do każdej dostępnej na rynku wkładki gramofonowej.

Jeśli chodzi o ergonomię i wyposażenie, w zasadzie mam tylko dwa zastrzeżenia do iPhono. Pierwsze to fakt umieszczenia przyłączy po obu stronach urządzenia. Z tego powodu trudno jest ustawić je w systemie, bo musimy jakoś podpiąć kable. Chyba najlepsze umiejscowienie to gdzieś za szafką ze sprzętem, ale wtedy mamy utrudniony dostęp do przełączników. Dla osoby nie zmieniającej nic w systemie być może jest to bez znaczenia, ale dla mnie - skoro dość często muszę zmieniać ustawienia testując kolejne urządzenia - jest to dość niefortunne. Druga rzecz, która trochę nie pasuje mi do całościowego obrazu to zasilacz. Jest to niewielki zasilacz wtyczkowy, według producenta o bardzo niewielkich szumach. Tego ostatniego nie jestem w stanie sprawdzić, natomiast jakość samego akcesorium zdecydowanie odstaje od tego, czego się spodziewałem. Zalecam więc rozważenie zakupu solidnego, oddzielnego zasilacza - są na rynku firmy specjalizujące się w tej dziedzinie.

Brzmienie

Jak wspomniałem na wstępie, trochę trudno w kilku słowach opisać brzmienie urządzenia, które od dłuższego czasu stało się częścią mojego systemu odsłuchowego. Może więc powiem tak - iPhono to przedwzmacniacz, który niczego nie psuje w dźwięku. To, co dostaje z wkładki, zostaje po prostu wzmocnione i przekazane do wzmacniacza liniowego. W klasie cenowej, do której należy to urządzenie, jest to niemal niewiarygodne osiągnięcie.

Dzieląc włos na czworo, najważniejszymi elementami brzmienia iPhono są w moim odczuciu rozdzielczość i dynamika, szczególnie w skali makro. Przejrzystość proponowana przez Brytyjczyka jest na tyle duża, że nie boję się podpinać pod niego nawet najdroższych wkładek MC (na co dzień w moim systemie towarzyszy mu Dynavector DV-20X2, który jest od iPhono droższy, i zdecydowanie nie jest to mezalians). Zazwyczaj dobra rozdzielczość przekłada się na świetną prezentację przestrzeni i gładkość brzmienia. Nie inaczej jest z testowanym przedwzmacniaczem. Przestrzeń jest bardzo dobra, podobnie jak separacja instrumentów, ich umiejscowienie oraz otoczenie powietrzem. Aby coś tutaj poprawić, musimy sięgnąć po urządzenia kosztujące co najmniej kilka razy więcej. Nie ma obaw, że nagrania muzyki klasycznej spowodują jakiekolwiek rozchwianie sceny, lub że przy słuchaniu mały składów jazzowych będą jakiekolwiek problemy z oddaniem atmosfery nagrania.

Wspomniałem też makrodynamikę. iFi Audio iPhono Micro to prawdziwy dynamit. Czy to symfonika, czy rock, czy elektronika - dla iPhono nie ma trudnych nagrań. Błyskawicznie potrafi przejść od piano do tutti czy od lirycznej ballady do hardrockowych wyczynów. Wydaje się, że jedynym ogranicznikiem jego możliwości jest szerokość rowka na płycie. Jeśli chodzi o dynamikę mikro, to można nieco pokręcić nosem. Miałem okazję niedawno słuchać dwóch bardzo dobrych przedwzmacniaczy gramofonowych - Trilogy 907 oraz ModWrighta PH-150. Oba były pod tym względem znacząco lepsze, ale patrząc na różnicę w cenie, trudno uznać to za zarzut w stosunku do testowanego maluszka. W swojej kategorii wagowej chyba nie ma konkurencji.

Poszczególne elementy pasma również można jedynie chwalić. Bas schodzi bardzo głęboko i jest nieźle kontrolowany, co przetestowałem wielokrotnie słuchając Dead Can Dance i Kraftwerka, gdzie w tym zakresie nagrania są dość rozpasane. Wypełnienie i potęga tego podzakresu są jak dla mnie niemal wzorcowe. Co prawda wspomniane wcześniej Trilogy i ModWright pokazują, że w kategoriach bezwzględnych można pójść jeszcze dalej, ale sądzę, że dla większości słuchających testowane pudełeczko będzie w zupełności wystarczające.

Wysokie tony są dźwięczne i namacalne. Tutaj nie ma taryfy ulgowej - dostaniemy dokładnie to, co zapisano na płycie i jest w stanie odczytać wkładka. Nie ma jednak żadnej tendencji do zapiaszczenia czy podkreślania sybilantów. Takie podejście do tego podzakresu pomaga w uzyskaniu prawdziwie wiernego dźwięku, choć z drugiej strony ukazuje mizerię źle zrealizowanych płyt. Szczególnie bolesne jest to w przypadku muzyki z lat 80. Wiele nagrań z tamtego okresu kuleje technicznie, a jeśli dodamy do tego plastikowo brzmiące, często syntetyczne instrumentarium, tragedia gotowa. Ja przez to praktycznie przestałem wracać do nagrań OMD, swego czasu jednego z moich ulubionych zespołów.

Na koniec zostawiłem opis średnicy. To dlatego, że chyba najtrudniej mi ująć w słowa, jak ten podzakres się sprawuje. Najprościej byłoby powiedzieć, że po prostu jest. Bo nie zwraca na siebie uwagi. Nie jest ocieplony ani zimny, jego rozdzielczość jest bardzo dobra, a brzmienie neutralne. Średnica nie narzuca nic od siebie, a jednocześnie stanowi fundament dobrego brzmienia przedwzmacniacza. Opisywany przeze mnie na łamach StereoLife 1ARC Arrow, nie był tak neutralny w tym zakresie. Trochę upiększał brzmienie i dopalał wokale. iPhono nic takiego nie zrobi. Dla mnie to bardzo duża zaleta.

Jak wspomniałem na wstępie, od niedawna mam jeszcze jedno pudełko ze stajni iFi Audio - iTube Micro. Nie będę się rozpisywał na jego temat, ponieważ był już bohaterem oddzielnego testu, ale chcę wspomnieć o tym, jak oba urządzenia sprawują się w tandemie, bo może to być ciekawe dla wielu czytelników. Jak napisałem wcześniej, iPhono nie ma tendencji do upiększania dźwięku, co może rozczarować niektórych miłośników winylu. Tutaj może dopomóc iTube - po włączeniu między phono stage a przedwzmacniacz liniowy, troszkę dopalił średnicę i dodał brzmieniu lampowego sznytu. Żeby było jasne - nie przechodzimy na miodową stronę mocy, to nie jest zamulenie brzmienia - chodzi o dodanie lekkiego czaru wokalom, podkreślenie drewna w instrumentach akustycznych i podobne drobiazgi, które umilają słuchanie. To jest już pewnym odstępstwem od neutralności, ale jakże miłym dla ucha! Powiem tyle - mnie to "okłamywanie" bardzo się podoba. Na tyle, że zazwyczaj słucham z iTubem wpiętym w tor. Oczywiście możemy też pomanewrować przełącznikami uruchamiając lub wyłączając poszczególne układy wbudowane w to urządzenie i dobrać ostateczne brzmienie "pod siebie", ale trzeba to robić ostrożnie. Czasem poprawienie jednego aspektu powoduje pogorszenie innego, co przerobiłem u siebie. W tym przypadku można dość łatwo wybrać kompromis, który nam odpowiada.

Budowa i parametry

Całość urządzenia zbudowano na jednej płytce drukowanej wykonanej techniką montażu powierzchniowego. Patrząc od góry, od strony wejść, zaraz za nimi mamy zestaw pojemności lub rezystorów (w zależności od wejścia) ustawiających żądane obciążenie wkładki. Następnie płytka jest wykonana w dwóch równoległych "biegach" - za gniazdami dla wkładek niskopoziomowych mamy układy wzmocnienia - przed-przedwzmacniacz dla MC, regulację wzmocnienia, właściwy stopień wzmacniający, pracujący w klasie A, pasywny układ korekcji krzywej RIAA (i pozostałych) oraz filtrację wyjściową. Równoległy "bieg" umieszczony za gniazdami MM to zasilanie - od gniazda prąd biegnie przez układ wyciszający do inwertera, następnie jest filtrowany i stabilizowany. Na spodniej stronie głównymi elementami są trzy bloki mikroprzełączników do ustawiania parametrów urządzenia. Większość obwodów wykonano z elementów dyskretnych, jedynie układ wzmacniacza w klasie A wydaje się korzystać ze wzmacniacza operacyjnego JRC2068, działającego wspólnie z tranzystorami. Producent nazwał ten układ "trójbrydowym" ponieważ korzysta z J-Fetów, tranzystorów bipolarnych i elementów scalonych. Pomimo niewielkich rozmiarów oraz zastosowania zasilacza wtyczkowego, przedwzmacniacz uzyskuje zawodowe parametry - stosunek sygnał/szum dla wkładek MM >76 dB oraz >82 dB dla MC wydaje się niemal niewiarygodny, ale potwierdzają to odsłuchy - iPhono jest bardzo cichy.

Konfiguracja

Michell Gyro SE, Jelco 750D, Dynavector DV-20X2 L, Lyra Dorian, HP Thin Client (Win XP + Foobar2000/JRiver), B&W 804S, Linn Unidisk 1.1, Hegel HD20, iFi Audio iDAC Micro, Stello U3, Manley Shrimp, Linn Akurate A2200, Linn Silver, Linn Black, Mogami Pure Resolution, Ultralink Audiophile Mk II, Gigawatt PF-2, Gigawatt PF-1, Enerr Holograph Hybrid, Gigawatt LC-2 mk II, Gigawatt LC-2, Gigawatt LC-1 mk II, Audionova Starpower mk II, Monster Cable 250DCX, Vovox Vocalis, AKG K142HD, AKG K619, Pro-Ject Headbox oraz gościnnie 1ARC Arrow, Trilogy 907 i ModWright PH-150.

Werdykt

iPhono to bardzo dobry przedwzmacniacz gramofonowy w kategoriach bezwzględnych. W kategorii jakość/cena jest prawie bezkonkurencyjny. Jest dokładny, wierny zapisowi na płycie, nie dodaje nic od siebie. To może dla niektórych miłośników winylu być w pewnym sensie wadą. Jeśli ktoś poszukuje zamulonego, ciągnącego się brzmienia, tutaj go nie znajdzie. Będzie żwawo i dynamicznie, czysto i z przytupem. Chyba, że dołożymy do zestawu iTube Micro - w równaniu pojawi się wtedy trochę magii lampy. Nadal nie będzie syropu, ale dostaniemy trochę docieplenia średnicy i dodatkowego ugładzenia brzmienia. A to tygrysy lubią najbardziej.

Dane techniczne

Dynamika (MM): >96 dB
Dynamika (MC): >90 dB
Stosunek sygnał/szum (MM): >76 dB
Stosunek sygnał/szum (MC): >82 dB
Przesłuch: <70 dB (1 kHz)
Zniekształcenia: <0,01%
Pasmo przenoszenia: 10 Hz - 100 kHz (+/- 0,5 dB)
Impedancja wyjściowa: <110 Ω
Napięcie zasilania: AC 100 - 240 V, 50/60 Hz
Pobór mocy: <4 W
Wymiary (W/S/G): 2,8/6,8/15,8 cm
Masa: 198 g
Cena: 1999 zł

Sprzęt do testu udostępniła firma Moje Audio.

Zdjęcia: Małgorzata Filo, StereoLife.

Równowaga tonalna

Dynamika

Rozdzielczość

Barwa dźwięku

Szybkość

Spójność

Muzykalność

Szerokość sceny stereo

Głębia sceny stereo

Jakość wykonania

Funkcjonalność

Cena

Nagroda

• « poprz.
• nast. »