Izabela Kopeć - Songs & Fantasmagories

15 września ukaże się najnowsza płyta "Songs & Fantasmagories" mezzosopranistki Izabeli Kopeć, nagrana z towarzyszeniem Orkiestry Teatru Wielkiego Opery Narodowej pod batutą Łukasza Borowicza i Ewy Pelweckiej. Materiał na płycie jest efektem czteroletniej badawczej i artystycznej pracy polskiej mezzosopranistki nad dorobkiem Ludomira Michała Rogowskiego - polskiego kompozytora, równolatka Karola Szymanowskiego, który niesłusznie został zapomniany. Album zawiera unikalne nagrania kompozycji wokalno-instrumentalnych Ludomira Michała Rogowskiego, napisanych na przestrzeni 50 lat jego kariery w Polsce, we Francji i Chorwacji.

W czasach, gdy polscy twórcy hołdowali kosmopolityzmowi, Rogowski walczył o propagowanie polskiej muzyki i wykonywanie dzieł polskich kompozytorów na naszych scenach. Rogowski uważany był w dwudziestoleciu międzywojennym za jednego z bardziej obiecujących kompozytorów, jednak szybko zyskał łatkę narodowca i na wiele lat zniknął z kart historii polskiej muzyki. "Zaintrygował mnie ten nieznany artysta z Lublina. Jego mistycyzm, wrażliwość na piękno i bezkompromisowość wskazywały na twórcę niezmiernie interesującego. Zaczęłam poszukiwania. Nie było to łatwe, bo jego muzyka wokalno-instrumentalna nie została nigdy wcześniej nagrana." - mówi Izabela Kopeć. Michał Ludomir Rogowski był jednym z bardziej interesujących kompozytorów i dyrygentów, tworzących w I połowie XX wieku, dziś w Polsce mało znanym. Biografowie Rogowskiego zwracają uwagę, iż jego nazwisko pojawia się w prestiżowych encyklopediach muzycznych, natomiast brak jest nagrań jego muzyki. Izabela Kopeć nagrała jedyne zachowane i artystycznie ciekawe kompozycje Rogowskiego, które prezentuje na dwupłytowym albumie "Songs & Fantasmagories".

Ludomir Michał Rogowski urodził się w 1881 roku w Lublinie. Ukończył studia w Warszawskim Instytucie Muzycznym (kompozycja u Zygmunta Noskowskiego i Romana Statkowskiego, dyrygentura u Emila Młynarskiego), a następnie kształcił się w Lipsku u Artura Nikischa oraz teoretyka Hugo Riemanna, a także w Monachium, Rzymie i Paryżu (w 1911 roku uczył się tam śpiewu u Józefa Reszke). Przed I wojną światową został dyrektorem muzycznym w Teatrze Nowoczesnym w Warszawie. Rogowski, oprócz tego, że komponował, był też niezwykle płodnym publicystą. W swej twórczości literackiej zajmował się teorią muzyki oraz wpływem charakteru narodu na jego sztukę muzyczną. Był gorącym propagatorem rozwoju polskiej muzyki narodowej i tworzenia instytucji. Zabiegał o otwarcie filharmonii w Wilnie. Zarówno jako publicysta, jak i twórca, nie był rozumiany i doceniany w Polsce. Określano go mianem narodowca. Na salonach Warszawy dwudziestolecia międzywojennego hołdowano wówczas kosmopolityzmowi.

Choć początkowo Ludomira Michała Rogowskiego zaliczano w poczet najbardziej obiecujących kompozytorów takich, jak Szymanowski czy Różycki, jego dzieła szybko zaczęto poddawać krytyce. W 1914 roku Rogowski wyjechał na kilka lat do Paryża, na którego salonach czuł się zdecydowanie lepiej niż w ojczyźnie. Mieszkał też na południu Francji. Ostatecznie, w drugiej połowie 1926 roku, osiadł w Dubrowniku, gdzie żył tworząc, aż do swojej śmierci w 1954 roku. W tym czasie dwukrotnie odwiedzał Polskę w 1935 oraz 1938 roku, gdzie w 1938 roku uhonorowano go nagrodą Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Biografowie Rogowskiego zwracają uwagę, że kompozytor po osiedleniu się w Dubrowniku, wiódł życie pustelnika, pozostając jednocześnie bardzo płodnym twórcą.

Wydanie albumu Izabeli Kopeć ma przywrócić pamięć geniuszowi Ludomira Michała Rogowskiego a także zwrócić uwagę na kulturową tradycję łączącą Polskę i Chorwację. Rogowski w Dubrowniku żył od 1926 do 1954 roku. Tam, jak twierdził, odnalazł swój raj na ziemi. Chorwacja w czerwcu 2013 roku weszła do Unii Europejskiej. Warto z pewnością przypominać o tym, iż nowy członek wspólnoty, dziś tak intensywnie integrujący się z Europą, stanowił kiedyś drugą ojczyznę dla niezwykłego kompozytora-Polaka. Promujący płytę koncert odbędzie się w Zamku Królewskim w Warszawie 8 października 2017 roku. Płyta ukazuje się przy wsparciu Miasta Lublin w ramach obchodów 700-lecia miasta w 2017 roku. Projekt zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Źródło: DUX

• « poprz.
• nast. »