Kolumny aktywne mają wiele zalet, ale ich przeciwnicy od lat zwracają uwagę na jeden problem, którego w klasycznych zestawach pasywnych właściwie nie ma. Dobra obudowa i przetworniki mogą służyć przez kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, tymczasem zamontowana w środku elektronika starzeje się znacznie szybciej. Zmieniają się układy wzmacniaczy, procesory DSP, standardy łączności i możliwości oprogramowania, a użytkownik zostaje z kolumnami, których część akustyczna nadal sprawuje się znakomicie, ale elektronika coraz wyraźniej przypomina rozwiązania sprzed kilku generacji. Buchardt Audio od początku projektował swoje aktywne zestawy z myślą o możliwości ich rozwijania, przede wszystkim za pomocą programowych Mastertuningów. Teraz Duńczycy idą znacznie dalej. Mk2 Upgrade Kit pozwala wymienić praktycznie całą elektronikę w modelach A500, A500SE, A700, A700 Limited Edition i Anniversary 10, a w trzech pierwszych także głośniki wysokotonowe. Zamiast kupować nowe kolumny, właściciel może więc zmodernizować te, które już ma.

Seria DragonFly jest obecna na rynku od 2012 roku i przez ten czas zdążyła stać się jednym z najsłynniejszych produktów AudioQuesta. Pomysł od początku był prosty - zamknąć przetwornik cyfrowo-analogowy i wzmacniacz słuchawkowy w obudowie niewiele większej od pendrive'a, zasilić całość bezpośrednio z portu USB i pozwolić użytkownikowi poprawić dźwięk z komputera bez dokładania kolejnych pudełek. Z czasem DragonFly przestał być dodatkiem przeznaczonym głównie do laptopów, bo wraz z popularyzacją smartfonów i tabletów zaczął pełnić również rolę przenośnego DAC-a słuchawkowego. AudioQuest rozwijał tę koncepcję przez kolejne lata - w 2016 roku pojawiły się modele Black i Red, trzy lata później Cobalt - po czym nastąpiła wyjątkowo długa przerwa. Nowy DragonFly Copper trafia więc na rynek niemal siedem lat po premierze poprzednika i, choć z zewnątrz nadal wygląda znajomo, pod względem technicznym jest znacznie poważniejszą modernizacją, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.

Są w świecie audio produkty, których kolejne generacje pojawiają się tak regularnie, że właściwie można ustawiać według nich kalendarz. Co rok nowy smartfon, co dwa lata nowa wersja przetwornika, co trzy lata odświeżony wzmacniacz, najlepiej z nieco większym wyświetlaczem, nowym modułem sieciowym i kilkoma nowymi gniazdami. Rynek słuchawek bezprzewodowych jest pod tym względem szczególnie bezlitosny, bo tutaj elektronika starzeje się szybciej niż wszystko, co ją otacza. Przetworniki mogą pozostać świetne jeszcze przez dekadę albo dwie, obudowa również nie musi się zdezaktualizować, ale wystarczy, że pojawi się nowy kodek, lepszy układ redukcji szumów, kolejna wersja Bluetooth albo bardziej rozbudowana aplikacja i model sprzed trzech czy czterech lat zaczyna wyglądać tak, jakby pamiętał inną epokę. Właśnie dlatego cztery lata dzielące Momentum 4 Wireless od ich następcy to w tej kategorii naprawdę sporo. W 2022 roku Bluetooth 5.2 z aptX Adaptive robił bardzo dobre wrażenie, 60-godzinny czas pracy był wynikiem wręcz absurdalnym, a systemy ANC znajdowały się na takim etapie rozwoju, że wielu producentów wciąż chwaliło się głównie tym, iż redukcja hałasu jest "adaptacyjna". Dziś samo użycie tego słowa nikogo już nie wzrusza. Klienci chcą nie tylko ciszy, ale też lepszego tłumienia rozmów, naturalnego trybu transparentnego, kilku urządzeń połączonych jednocześnie, możliwie bezstratnej transmisji, aktualizacji firmware'u i aplikacji, która nie wygląda jak projekt studenta informatyki. Konkurencja zrobiła kilka potężnych kroków do przodu, a sam Sennheiser zdążył wprowadzić Accentum Wireless, rozwijać kolejne modele dokanałowe i - co z punktu widzenia audiofila jest chyba najważniejsze - zaprezentować HDB 630, czyli słuchawki mające stanowić pomost między nowoczesnymi nausznikami bezprzewodowymi a klasycznymi, ambitnymi konstrukcjami z serii HD 600. To sprawia, że Momentum 5 Wireless mają podwójnie trudne zadanie - muszą zmierzyć się nie tylko z mocniejszą konkurencją, ale też z kilkoma ciekawymi konstrukcjami z katalogu Sennheisera, który przez cztery lata zdążył się wyraźnie uporządkować i wyspecjalizować.

Patrząc na ostatnie siedem lat działalności The Black Keys, można dojść do wniosku, że zespół wyjątkowo polubił się ze sztuczną inteligencją, która hurtowo generuje duetowi kolejne pomysły na płyty. Efekt? Sześć albumów w siedem lat. Tempo imponujące, szczególnie jak na wykonawcę mającego za sobą ponad dwie dekady działalności, ale niestety ilość nie zawsze szła tu w parze z jakością. O ile "Delta Kream", będące powrotem do bluesowych korzeni i hołdem dla muzycznych inspiracji Dana Auerbacha i Patricka Carneya, miało jeszcze wyraźny pomysł i własny charakter, później zespół zaczął zsuwać się po równi pochyłej. Kolejne premiery przychodziły szybko, były poprawne, czasami nawet całkiem przyjemne, ale coraz trudniej było znaleźć na nich coś, co zatrzymywałoby słuchacza na dłużej. Do czasu.

Przymierzając się do zakupu hi-endowego systemu stereo, zwykle zaczynamy przeglądać katalogi producentów amerykańskich, niemieckich, brytyjskich, włoskich, francuskich, japońskich albo skandynawskich. W ostatnich latach do tego grona dołączyły także firmy chińskie, które po okresie kopiowania cudzych pomysłów przeszły do ofensywy, proponując audiofilom urządzenia nowoczesne, znakomicie wykonane i często bardzo atrakcyjnie wycenione. Reszta świata wciąż pozostaje jednak na marginesie. Owszem, od czasu do czasu trafiamy na ciekawy wzmacniacz z Serbii, kolumny z Litwy, słuchawki z Rumunii albo przetwornik z kraju, którego wcześniej nie kojarzyliśmy z produkcją sprzętu audio, ale większość klientów woli trzymać się utartych ścieżek. Jeżeli wydajemy na elektronikę kilkanaście lub kilkadziesiąt tysięcy złotych, chcemy mieć poczucie, że stoi za nią firma dysponująca odpowiednim doświadczeniem i zapleczem technicznym, mająca porządną sieć dystrybucji i obiecujące perspektywy dalszego rozwoju. Dokonując płatności, chcemy nie tylko mieć pewność, że wybraliśmy urządzenie, które nam odpowiada, ale też wiedzieć, że za rok czy dwa nasz sprzęt nie stanie się bezwartościowym złomem, firma nagle nie zniknie z rynku, a w razie drobnej awarii nie zostaniemy z problemem sami, kursując od serwisu do serwisu. Co by nie mówić, w przypadku znanych, funkcjonujących od wielu lat marek prawdopodobieństwo wpadki jest znacznie mniejsze, dlatego też na etapie niezobowiązujących odsłuchów audiofile często chwalą sprzęt początkujących, egzotycznych manufaktur, a koniec końców zabierają do domu NAD-a, Marantza, Cambridge'a, Yamahę, Hegla, Audiolaba albo Atolla. W grupie tych "pewniaków" ponownie pojawiają się te same kraje pochodzenia - Wielka Brytania, Japonia, Francja, Norwegia czy USA. Słowacja na pewno nie jest pierwszym kierunkiem, jaki przychodzi nam do głowy, gdy myślimy o zakupie sprzętu hi-fi. A szkoda, ponieważ właśnie tam działa jeden z największych i najbardziej samowystarczalnych producentów elektroniki audio w naszej części Europy.

Dual wprowadza na rynek gramofon CS 718Q, rozwijany w niemieckim centrum konstrukcyjnym marki i nawiązujący do tradycji cenionej serii 7. Nowy model łączy napęd bezpośredni, ramię o kanapkowej konstrukcji z włókna węglowego i aluminium, regulację jego wysokości, dynamiczny mechanizm docisku igły oraz wymienną główkę. Jednym z najważniejszych elementów konstrukcji jest bezszczotkowy napęd bezpośredni z cewkami pozbawionymi żelaznego rdzenia. Rozwiązanie ma ograniczać efekt coggingu, czyli drobne pulsacje momentu obrotowego wynikające z pracy silnika, a także zmniejszać poziom drgań przenoszonych na talerz i ramię. Ponieważ układ nie wykorzystuje paska, szczotek ani innych podobnych elementów eksploatacyjnych, ma również zapewniać stabilną i bezproblemową pracę przez wiele lat. CS 718Q obsługuje trzy prędkości obrotowe. Ważną informacją dla przyszłych właścicieli jest to, że CS 718Q jest sprzedawany bez wkładki. Użytkownik wybiera ją samodzielnie, dopasowując przetwornik do własnych preferencji brzmieniowych, pozostałych elementów systemu oraz parametrów ramienia.

Marantz zaprezentował drugą generację amplitunerów z serii Cinema. Nową rodzinę tworzą modele Cinema 50 Series 2, Cinema 60 DAB Series 2 oraz smukły Cinema 70s Series 2. Firma nie zdecydowała się na stylistyczną rewolucję, ponieważ charakterystyczne wzornictwo obecnej serii okazało się jednym z jej najmocniejszych punktów. Najważniejsze zmiany ukryto więc wewnątrz urządzeń oraz w ich oprogramowaniu. Producent zapowiada poprawę jakości dźwięku, szerszy dostęp do korekcji akustyki Dirac Live, nowe funkcje instalacyjne, bardziej rozbudowane możliwości strumieniowania i rozwiązania przygotowane z myślą o współczesnych komputerach oraz konsolach do gier. Jedną z najważniejszych nowości wspólnych dla wszystkich trzech amplitunerów jest 32-bitowy, ośmiokanałowy przetwornik cyfrowo-analogowy. Pozwala on jednocześnie konwertować osiem kanałów, zamiast obsługiwać je kolejno lub dzielić pracę między mniejszą liczbę torów. Według Marantza ma się to przełożyć na dokładniejsze odwzorowanie przestrzeni, lepszą dynamikę oraz większą spójność efektów otaczających słuchacza.

Hegel wprowadza dwa nowe wzmacniacze zintegrowane, które wykorzystują tę samą podstawową platformę, ale odpowiadają na różne potrzeby użytkowników. H200, określany przez producenta jako "The Connected", łączy wzmacniacz o mocy 2 x 150 W z przetwornikiem cyfrowo-analogowym, odtwarzaczem sieciowym, wejściem gramofonowym MM i wyjściem słuchawkowym. A200, czyli "The Classic", zachowuje tę samą moc i główne rozwiązania układowe, ale jest konstrukcją całkowicie analogową, przeznaczoną do współpracy z zewnętrznymi źródłami, takimi jak odtwarzacze sieciowe czy przetworniki. Oba wzmacniacze wykorzystują pracującą w klasie AB sekcję końcową, oferującą 150 W na kanał przy obciążeniu 8 Ω. H200 i A200 są przystosowane do pracy z obciążeniem spadającym do 2 Ω, a współczynnik tłumienia ich końcówek mocy przekracza 4000. W obu modelach zastosowano także firmowy układ SoundEngine2, którego zadaniem jest wykrywanie i ograniczanie zniekształceń w miejscu, w którym powstają, zanim przejdą one dalej przez tor sygnałowy. Podstawowa konstrukcja wzmacniająca jest więc wspólna, a najważniejsze różnice między nowymi integrami dotyczą wyposażenia, liczby wejść i sposobu wykorzystania w systemie. Zamiast jednego modelu o rozbudowanym wyposażeniu firma przygotowała więc dwa warianty - kompletny wzmacniacz sieciowy oraz klasyczną integrę bez sekcji cyfrowej.

Bezprzewodowe słuchawki zdominowały rynek, ale podczas treningu klasyczny przewód wciąż ma kilka trudnych do zignorowania zalet. Nie trzeba pamiętać o ładowaniu, zabierać ze sobą etui ani sprawdzać przed wyjściem, ile energii zostało w akumulatorze. Problemem może być za to brak gniazda minijack w wielu współczesnych smartfonach, dlatego JBL przygotował sportowy model Endurance Run 3 w trzech odmianach - klasycznej przewodowej, bezprzewodowej oraz wyposażonej w złącze USB-C. Ostatnia z nich łączy prostotę tradycyjnych słuchawek z możliwością bezpośredniego podłączenia do nowszych telefonów, tabletów i komputerów. Konstrukcja zachowuje przy tym rozwiązania charakterystyczne dla serii Endurance, takie jak możliwość noszenia na dwa sposoby, podwyższona odporność na wodę i pył oraz stabilizacja wkładek podczas intensywnego ruchu.

Jeszcze kilka lat temu kierunek rozwoju cyfrowego audio wydawał się całkowicie oczywisty. Skoro odtwarzacz sieciowy i tak potrzebuje przetwornika, a ten coraz częściej otrzymuje regulację głośności, wyjście słuchawkowe i kilka dodatkowych wejść, najlepiej będzie zamknąć wszystko w jednej obudowie. W ten sposób powstały urządzenia, które potrafią odtwarzać muzykę z serwisów strumieniowych i lokalnych dysków, współpracować z telewizorem, komputerem, końcówką mocy, aktywnymi monitorami i słuchawkami, a niekiedy nawet przyjmować sygnał ze źródeł analogowych. Z punktu widzenia użytkownika trudno odmówić tej koncepcji sensu. Jeden elegancki klocek może zastąpić kilka urządzeń, uprościć system, ograniczyć liczbę kabli i pozwolić zapanować nad całością za pomocą jednej aplikacji. Dołożenie do tego zestawu transportu CD, chociażby w formie napędu szczelinowego, także nie jest wielkim problemem, a dzięki temu otrzymujemy naprawdę wszechstronne źródło. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy zaczynamy się zastanawiać, czy w takim cyfrowym kombajnie wszystkie zadania rzeczywiście są wykonywane równie dobrze. Czy producent, który musi zaprojektować sekcję sieciową, system operacyjny, interfejs użytkownika, moduły łączności, przedwzmacniacz i wzmacniacz słuchawkowy, poświęcił samemu przetwornikowi tyle samo uwagi, ile poświęciłby mu w urządzeniu wykonującym tylko jedno zadanie?